کد خبر:
۳۷۴۸۴۴
| تاریخ مخابره:
۱۳۹۷/۲/۱۹
۱۵:۴۳

کمپنا – بارسلونا از ساعت ۲۲:۳۰ امشب میزبان زیردریایی زرد لالیگاست.


 


به گزارش کمپنا، شاگردان والورده که قصد دارند لالیگای این فصل را بدون شکست به پایان ببرند، کار راحتی مقابل ویارئال نخواهند داشت.در تصویر زیر که توسط روزنامه اسپورتیوو منتشر شده، ترکیب احتمالی بارسا و ویارئال مشخص شده است.


 


ترکیب بارسا: تراشتگن، آلبا، فرمالن، پیکه، سمدو، کوتینیو، بوسکتس، راکیتیچ، سوارز، مسی و دمبله.


 


قبل از این بازی هم گفته شده است که برخلاف رئال مادرید، اعضای تیم ویارئال به افتخار قهرمانی بارسلونا در لالیگا، در نوکمپ برای آنها تونل افتخار باز خواهند کرد.


 




کد خبر:
۳۷۴۵۰۹
| تاریخ مخابره:
۱۳۹۷/۲/۱۵
۱۶:۱۶

کمپنا – ورزشگاه «موردوویا آره‌نا» محل دیدار ایران و پرتغال در جام جهانی روسیه افتتاح شد.


 


به گزارش کمپنا، مسئولان برگزاری مسابقات جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه به طور رسمی ورزشگاه موردوویا آره‌نا، یکی از ۱۲ ورزشگاهی که قرار است از بازی‌های جام بیست‌ ویکم میزبانی کند را افتتاح کردند.



این ورزشگاه ۴۴ هزار و ۴۴۲ نفری که در منطقه موردوویا، مرکز شهر سارانسک واقع شده از چهار بازی مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ میزبانی خواهد کرد. هزینه ساخت این ورزشگاه حدود ۳۰۰ میلیون دلار بوده است.


 



 



کد خبر:
۳۶۴۳۰۸
| تاریخ مخابره:
۱۳۹۷/۲/۱۲
۱۳:۰۱

کمپنا – ترکیب احتمالی رم – لیورپول از نگاه روزنامه دیلی اکسپرس انگلیس منتشر شد.


 


به گزارش کمپنا، جدال رفت دو تیم در مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا با برتری ۵ بر ۲ مردان کلوپ به پایان رسید اما کسی نمی‌داند که ساعت ۲۳:۱۵ امشب کامبک رمی‌ها برابر بارسا دوباره تکرار خواهد شد یا خیر!


 


ترکیب احتمالی دو تیم:


رم: آلیسون، فازیو، مانولاس، فلورنزی، کلاروف، پیگرینی، ده‌روسی، ناینگولان، شیک، ژکو و الشعراوی.


لیورپول: کاریوس، آرنولد، لورن، فن دایک، روبرتسون، وینالدوم، هندرسون، میلنر، مانه، فیرمینو و محمد صلاح.


 




کد خبر:
۳۶۴۲۴۵
| تاریخ مخابره:
۱۳۹۷/۲/۱۱
۱۳:۱۰

کمپنا – تقابل دیدنی رئال مادرید و بایرن مونیخ در بازی برگشت مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان امشب در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو شهر مادرید برگزار می‌شود.


 


به گزارش کمپنا، همانطور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید روزنامه مارکا ترکیب احتمالی دو تیم را برای دیدار امشب (۲۳:۱۵) منتشر کرده است.


 


ترکیب رئال: ناواس، مارسلو، راموس، واران، واسکز، آسنسیو، کروس، کاسمیرو، مودریچ، بنزما و رونالدو


ترکیب بایرن: اولریش، کیمیش، سوله، هوملس، آلابا، تیاگو، مارتینز، خامس، مولر، لواندوفسکی و ریبری.



 




کد خبر:
۳۶۳۸۳۲
| تاریخ مخابره:
۱۳۹۷/۲/۶
۱۵:۳۲

کمپنا – ترکیب احتمالی آرسنال و اتلتیکو مادرید از دید روزنامه مارکا منتشر شد.


 


به گزارش کمپنا، جدال دیدنی شاگردان ونگر و سیمئونه در نیمه نهایی لیگ اروپا حساسیت زیادی دارد و کمتر از رقابت های لیگ قهرمانان نیست.


 


روزنامه مارکا در آستانه دیدار امشب (۲۳:۳۵) ترکیب احتمالی دو تیم را منتشر کرده است.


 




کد خبر:
۳۶۳۷۴۶
| تاریخ مخابره:
۱۳۹۷/۲/۵
۱۴:۱۸

کمپنا – محمد صلاح به عنوان بهترین بازیکن دیدار لیورپول و رم از نگاه سایت آماری هو اسکورد انتخاب شد.


 


به گزارش کمپنا، ستاره گلزن مصری شب گذشته در آنفیلد آتش بازی به راه انداخت و با زدن دو گل و دو پاس گل جای هیچ تردیدی را باقی نگذاشت.


 


او در این دیدار ۴ شوت، ۲ گل، ۵ پاس کلیدی، ۲ پاس گل و ۳ دریبل موفق را برجای گذاشت.


 



۱۱/۱۱ ۱۳۹۰

بازی محبوب شلم پاسور برای ویندوز XP

بازی محبوب شلم پاسور برای کامپیوتر

شلم یا روک یکی از بازیهای پاسور است که بعد از حکم، محبوبترین  بازیهای ورق است که معنی آن جمع آوری تمام برگهای بازی است. هدف این بازی رسیدن به امتیاز توافق شده که معمولا ۱۱۶۵ می باشد، زودتر از رقیب است. شلم یک بازی در اصل چهارنفره هست که میشود آنرا سه یا دونفره هم بازی کرد و اکنون نسخه کامپیوتری ویژه ویندوز XP و راهنمای بازی در ادامه، قابل دریافت میباشد.

این بازی، ورژن حرفه ای حکم محسوب میشود و طبیعتا دارای هیجان و ظرافت بیشتری هم هست. لذا برای بازی شلم حتما بایستی بازی حکم را بلد باشید چراکه قوانین بازی و سر کردن ورق ها در آن کاملا مشابه حکم هست با این تفاوت که امتیاز شماری درآن اهمیت زیادی دارد و در خواندن دستها باید دقت ویژه ای را بخرج داد. قابل ذکر است که بازی مذکور تنها در محاسبه جدول امتیازات کمی ایراد دارد و طبق استانداردهای بازی، جدول امتیازات را تنظیم نمی کند. 

 

دانلود:    بازی شلم برای ویندوز XP

دانلود:    راهنمای نصب و اجرا

دانلود:    آموزش بازی شلم

 



آموزش تنسورفلو

تنسورفلو (tensorflow) کتابخانه یادگیری عمیق و یادگیری ماشین هست که توسط شرکت گوگل در سال ۲۰۱۵ متنشر شد. از سال ۲۰۱۵ تاکنون تنسورفلو بارها بروزرسانی شده و امروزه به یکی از بهترین کتابخانه‌های یادگیری عمیق تبدیل شده است. تنسورفلو مبتنی بر زبان‌های پایتون، ++C، جاوا، R هست، اما بیشتر محققان از زبان پایتون این کتابخانه استفاده می‌کنند. پایگاه کمپنا به عنوان مرکز تخصصی بینایی کامپیوتر و یادگیری ماشین در ایران، تصمیم دارد مجموعه آموزش‌های رایگان و جلسه به جلسه از کتابخانه قدرتمند و محبوب تنسورفلو را آماده کند. در جلسات آموزش تنسورفلو تنها به آموزش کتابخانه تنسورفلو می‌پردازیم و از مراحل ابتدایی یعنی نصب کتابخانه تا مراحل پیشرفته به شما آموزش داده خواهد شد. با آموزش تنسورفلو از کمپنا و پژوهشی کمپنا همراه باشید…



۱۱/۰۸ ۱۳۹۳

جنگنده افسانه ای F-14 Tomcat

جنگنده F-14 تامکت

جنگنده مافوق صوت و افسانه ای F-14 تامکت، جت جنگنده فوق پیشرفته ای که به دلیل پیچیدگی و قدرت تهاجمی بالا، به کامپیوتر پرنده شهرت داشت، پرنده ای که به مراتب، فراتر از زمان خود بود و ظهور آن با هدف جایگزینی جنگنده قدرتمند F-4 Fantom و به عنوان هواپیمای اصلی جنگنده برتری هوایی، هواپیمای رهگیر مدافع ناوگان و هواپیمای شناسایی تاکتیکی نیروی دریایی کلید خورد.  

جهان پس از جنگ جهانی دوم، شاهد ظهور جنگنده های پیشرفته و بمب افکن های هولناکی بوده است که در زرادخانه تسلیحات هوایی پیشرفته و مخوف نیروی هوایی آمریکا بعنوان برترین قدرت نظامی جهان، میتوان به جنگنده رهگیر F-14 Tomcat ملقب به گربه های افسانه ای، جنگنده چابک و توانای F-15 Eagle ملقب به عقاب آسمان ها، جنگنده چند منظوره و مافوق صوت F-16 Falcon ملقب به شاهین صحرا، جنگنده مافوق صوت و چند منظوره F-18 Hornet ملقب به زنبور سرخ، بمب افکن سنگین و استراتژیک B-52 Stratofortress ملقب به دژ پرنده، هواپیمای شناسایی استراتژیک SR-71 Blackbird ملقب به پرنده سیاه، اشاره کرد.

همگام با پیشرفت تکنولوژی و پيشرفته تر شدن رادارها، بحث رادارگريزي از درجه اهمیت بالایی برخوردار میشود كه گوشه هاي كوچكي از فناوري رادارگريزي را در بمب افكن هاي پس ازنسل بمب افکن B-52 Stratofortress  آمريكا، یعنی بمب افکن ضربتی و رادارگریز F-117 Nighthawk، بمب افکن مافوق صوت B-1 Lancer ملقب به نيزه دار آسمان، جنگنده رادارگریز و فوق مدرن F-22 Raptor ملقب به جانور شکاری مي‌بينيم. ولي نهايت و كمال اين فناوري را در جنگنده نسل پنجم، سکون پرواز، چندمنظوره و فوق پیشرفته F-35 Lightning ملقب به صاعقه و بمب افکن استراتژیک و فوق سنگین B-2 Spirit، ملقب به شبح مشاهده مي كنيم که به این اسکادران هولناک، توان و قدرت خیره کننده ای افزوده است.  

جنگنده F-14 تامکت

جنگنده F-14 تامکت به واقعیت جنگنده ای فراتر از زمان خود بود که در حدود سه دهه پیش برای نخستین بار پا به عرصه وجود نهاد و تا امروز هم حریفی شایسته رقابت با این هواپیمای به یاد ماندنی یافت نشده است. جنگنده F-14 تامکت هواپیمایی دو موتوره، بال متغیر و دو سرنشینه می باشد که به منظور حمله، رهگیری و نابودی جنگنده های دشمن به صورت بیست و چهار ساعته و در هر وضعیت جوی و اقلیمی طراحی گشته است و قادر به انجام عملیات از روی ناو هواپیمابر نیز می باشد.

تاریخچه ظهور جت فوق پیشرفته تامکت، ریشه در دوران جنگ سرد دارد. دوران پس ازجنگ جهانی دوم، دوران رقابت دو بلوک شرق و غرب و به سخن دیگر، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سابق بوده است. در آن زمان که از آن با نام جنگ سرد یاد می شود، تمرکز رقابت دو کشور آشکارا بر سر نیروی هوایی و صنعت هواپیمایی بود.

در دهه شصت میلادی، ایالات متحده با طراحی و تولید جنگنده قرن، یعنی اف-۴ فانتوم، گوی سبقت را از شوروی سابق ربود. فانتوم به جرات یکی از پرآوازه ترین هواپیماهای نظامی بوده که در طول تاریخ هوانوردی نظامی به تولید رسیده است. این هواپیما برای نیل به هدف های نیروی هوایی ایالات متحده و همچنین حفاظت از ناوهای هواپیمابر آن کشور طراحی شده بود و در دوران جنگ ویتنام، شمار بسیاری از میگ های شوروی سابق را نابود کرد.

اسرائیل با بهره گیری از همین هواپیما، حدود ۴۰۰ فروند از هواپیماهای اعراب را در همان دو روز نخست جنگ ساقط نمود. F-14 به دلیل ویژگی های منحصر به فردش، از کشورهای هم پیمان آمریکا نیز طرفداران بسیاری داشت و همچنان که می دانیم به کشورهای نسبتاً زیادی نیز فروخته شد اما آرام آرام، با گسترش و پیشرفت هواپیماهای ساخت شوروی،به تدریج ضعف نسبی فانتوم در برابر تهدید هواپیماهایی چون میگ ۲۵ شوروی بیش از پیش آشکار گردید.

در نتیجه در اواخر دهه ۶۰ میلادی، وزارت دفاع ایالات متحده، پروژه T.F.X را برای ساخت یک جنگنده ناونشین نوین به مناقصه گذاشت. از میان حدود ۶۰۰۰ طرح پیشنهادی، طرح هواپیمای F-14 تامکت از سوی شرکت گرومن برگزیده شد و بدین گونه بود که دوران طلایی جنگنده تامکت، آغازیدن گرفت.

در طرح شرکت گرومن، هواپیمای F-14 تامکت هواپیمایی نسبتاً در اندازه های بزرگ، دو سرنشینه، دو موتوره و بال متغیر بود. این هواپیما می بایست دارای سرعت برخاست و فرود کمی برای انجام عملیات از روی ناوهای هواپیمابر بوده و قادر باشد با اطمینان هرچه تمام تر، ایمنی ناوهای هواپیمابر را تامین نماید.

در حقیقت طراحی هواپیمای F-14 از طرح هواپیمای اف-۱۱۱ که یک بمب افکن سبک نیروی هوایی بود، مشتق شد اما ویژگیهای جدیدی چون وزن به مراتب کمتر، موتورهای تازه طراحی شده و قدرتمند تر، سیستم تسلیحاتی و کابین مدرن تر، همه و همه عواملی بود که تامکت را به طور کلی از اف-۱۱۱ متمایز می ساخت.  

تجهیزات هوانوردی و پرواز 

کابین خلبان F-14 تامکت دو جایگاه سرنشین در طول هم دارد. خلبان و افسر مسئول رادار رهگیری (RIO) روی صندلی پرتاب به بیرون مارتین-بیکر JRU-7A که با راکت حرکت می‌کند و از سطح زمین و با سرعت صفر ۴۵۰ گره به بالا پرتاب می‌شود، می‌نشینند. آنها در کاناپی هواپیما مجهز به چهار آینه، دید ۳۶۰ درجه به بیرون دارند که یکی از این کاناپی‌ها برای افسر مسئول رادار رهگیری و دیگری برای خلبان است. کاناپی F-14 کاناپی سنتی است که دارای سه قسمت است. اما ساختار کلی آن بزرگ است و دید خوبی را از آن می‌توان داشت. خدمه هواپیما از کنترلگرها و دستگاه قدیمی و کلاسیک این هواپیما که ساختار چند گونه آنالوگ و دیجیتالی دارند، استفاده می‌کنند. کنترل هواپیما فقط به عهده خلبان است. تاکنون هیچ گونه سامانه کنترل دو نفری برای F-14 ساخته نشده است. کنترل‌گرهای اصلی F-14 یک نمایشگر سربالا است که توسط شرکت کایزر ساخته شده است و دو نمایشگر وی‌اس‌آی و اچ‌اس‌آی هستند که اطلاعات مربوط به سرعت، جستجو، و سایر اطلاعات را می‌دهند. F-14A و F-14B مثل هواپیماهای F-16 و F-18 نمایشگر چندکاره ندارند. 

F-14 تامکت دماغه بزرگی دارد و این به خاطر آن است که هواپیما نه تنها دو سرنشین دارد، بلکه تعداد زیادی از سامانه‌های هوانوردی را هم دارد. ای‌سی‌ام (ECM) و قسمت جستجوگر خیلی فراگیر و بزرگ هستند. قسمت اصلی رادار هاگز،  EWJ-9  X-Band است که در مدل‌های ابتدایی سامانه دیجیتالی ۵۴۰۰ بایتی سبکی با حافظه دسترسی تصادفی ۳۲ کیلوبایتی را به همراه داشت. دیش آنتن، دیش عریض ۹۱ سانتیمتری مسطح است که ۱۰ کیلووات برق مصرف می‌کند و آنتن‌های پیچیده آی‌اف‌اف (IFF) دارد. چندین دستگاه جستجوگر و ردگیری دیگر نظیر ردگیری به هنگام جستجو، حرکت دادن به هنگام جستجو، تعقیب تک هدف پالس دوپلر (PDSTT) و دستگاه تعقیب (JAT) نیز وجود دارند. 

این هواپیما قادر است ۲۴ هدف هوایی را به طور هم‌زمان رهگیری نموده و در آن واحد به سمت شش هدف در حالت ردگیری به هنگام جستجو تا حدود ۱۰۰ کیلومتر موشک شلیک کند. در حالت فقط-پالس (STT) برد حدود ۱۵۰ کیلومتر است. حداکثر برد جستجوگری فراتر از ۱۹۰ کیلومتر است، که حتی روی جنگنده‌ای دیگر در ۱۲۰ الی ۱۴۰ کیلومتری هم می‌توان قفل راداری انجام داد. موشک‌های کروز هم می‌توانند هدف این هواپیما با رادار EWJ-9 قرار بگیرند. چون این رادار در حالت دوپلر-پالس روی اهداف کوچک در ارتفاعات پائین هم قفل می‌کند و آنها را تعقیب می‌کند. دیش آنتن رادار در دماغه هواپیما قرار گرفته است و بیشتر سامانه‌های هوانوردی رادار درست در قسمت پشت دماغه نزدیک جایگاه خلبان جاسازی شده‌اند. سامانه‌های هوانوردی دیگر نیز (نظیر IFF، رادیوهای برقراری ارتباط، ابزارهای جهت یاب و غیره) در نزدیکی جایگاه افسر رادار رهگیری قرار گرفته‌اند و بیشتر باسامانه‌های نمایشگر رادار ای‌ان‌دابلیوجی-۹ ترکیب شده‌اند. 

هواپیماهای تامکت همچنین سامانه سیگنال‌های الکترونیکی مقابله، سامانه‌های اخطارگر رادار(RWR)، پخش کننده‌های خاشه/شعله در قسمت دم هواپیما، هماهنگ کننده آمار بین جنگنده‌ها و سامانه دقیق ناوبری اینرسی نیز دارند. هماهنگی‌های اولیه در کامپیوتر ناوبری برنامه ریزی می‌شود و یک گردش نما در سیستم تمام حرکات هواپیما را زیر نظر دارد. این حرکات هواپیما به کامپیوتر ناوبری فرستاده می‌شود، و فاصله و جهت جت از اولین جای حرکتش محاسبه می‌گردد. 

این قابلیت در کنار موشک بسیار قوی و دقیق فینیکس، F-14A را به نوعی منحصربه‌فرد نموده‌است به طوری که در آمریکا به نام Top Gun یا سلاح برتر شناخته می‌شود. 

جنگنده F-14 تامکت با دارابودن طولی حدود ۲۰ متر، جنگنده ای در کلاس جنگنده های بزرگ از نظر ابعاد به شمار می آمد. فاصله دو سر بالهای آن در حالت بسته به ۱۰ متر و در حالت کاملاً باز به حدود ۱۹ متر می رسید. 

جنگنده F-14 تامکت

 به واسطه به کار بردن سیستم های شناسایی و راداری پیشرفته، وجود دو خلبان برای تکمیل عملیات امری بود کاملاً اجتناب ناپذیر و بواسطه همین سیستم F 14 قادر است به طور همزمان بیست و چهار هدف را به وسیله سیستم های راداری پیشرفته خود شناسایی کرده و به وسیله موشک فوق پیشرفته فینیکس که بر روی هیچ جنگنده دیگری قابل نصب نمی باشد،شش فروند از آنان را نابود نماید. همچنین تسلیحات F-14 شامل موشک های دیگری از جمله موشکهای هوا به هوای سایدویندر AIM-9L، موشک اسپارو AIM-7 و موشک پیشرفته برد متوسط آمرام AIM-120 و ترکیبی از راکتها و بمب های دیگر نیز می شود.

موتورهای نمونه های اولیه این هواپیما، موتورهایTF-30-P414A ساخت شرکت پرات اند ویتنی بودند که اصلاً یک نمونه ارتقاء یافته از موتورهای هواپیمای F-111 بود. اما در مدل های بعدی این هواپیما، به دلیل برخی معایب این موتور، مدل F-110 جنرال الکتریک جایگزین این نوع موتور شد. از نظر طرح کلی بدنه و سازه، هواپیما ابتداً از یک قسمت دماغه مشابه با دیگر هواپیما ها برای جا دادن خلبانان تشکیل می شد. اما علیرغم طراحی های مرسوم با بدنه باریک و موتورهای نزدیک به هم،این هواپیما دارای بدنه ای عریض و پهن اما باریک بود و موتورها با فاصله ای غیر معمول،دور از هم و در دو طرف بدنه به طور موازی و در یک ساختار مرکزی شکل گرفته بودند. ترمزهای هوایی F-14 شامل دو صفحه به شکل بال های پروانه بود که در قسمت انتهایی هواپیما و از بین دو موتور،یکی در سطح بالایی بدنه و یکی در سطح زیرین به ترتیب به سمت بالا و پایین باز می شدند که برای کاهش سرعت اضطراری، بسیار کارا و مفید عمل می کردند. هواپیمای تامکت برای نخستین بار، طرح دو سکان عمودی را برای کنترل هر چه بهتر هواپیما در سرعت های بالا و همچنین در شرایطی که یکی از موتورها از کار باز می ایستاد،به کار گرفت. این طرح بعد ها در اکثر جنگنده های بعدی ساخت ایالات متحده به جز F-16 Falcon معمول شده و حتی در سال های بعد به وسیله طراحان روسی در هواپیماهای خانواده فلانکر سوخو ۲۷ به طرز ناشیانه ای تقلید شد. به گونه ای که طرح ورودی موتورها،دماغه،دو سکان عمودی و بسیاری موارد دیگر در هواپیمای سوخو ۲۷ و میگ ۲۹ تکرار گشت تا جائیکه حتی نمونه های اولیه خانواده سوخو ۲۷ فلانکر با بال های متغیر طراحی شده بودند.

اگر از جلو به F-14 نظری بیفکنیم، دو مدخل ورودی هوای بزرگ را مشاهده می نماییم که اندکی به سمت خارج متمایل شده اند. این اندک تمایل به منظور تقلیل مقاومت بین هوای موتور و لایه های جانبی ای موتور صورت گرفته است. گازهای اگزوز موتور ها از میان فلپ های مکانیکی متغیر که در دور های مختلف موتور به اندازه معین و به طور منظم باز و بسته می شوند، خارج شده و فشار نیروی تولیدی موتور را ایجاد می نماید. 

جنگنده F-14 تامکت

بعدها با استناد بر مطالعاتی که بر روی گازهای خروجی موتور های F-14 انجام شد، نیروی دریایی محدودیت هایی را برای پرواز آن در ارتفاعات کم و سرعت های بالا در چنین فواصلی قرار داد و کاربرد سیستم پس سوز برای F-14 های مدل D و B در هر ارتفاعی به جز موارد بحرانی و موقعیت های خطرناک نظامی و جنگی ممنوع گردید. F-14 گرومن، اصلاً برای جایگزینی هواپیمای اف-۴ فانتوم طراحی گردید و اولین F-14 مدل A در اوسط دهه ۱۹۷۰ معرفی شد.

F-14 مدل +A، مدل ارتقاء یافته F-14 A با موتورهای جدید جنرال الکتریک F-110 که هم اکنون هم در تمام ناوگان های دریایی آمریکا معمول است، بیش از یک حریف معمولی برای هواپیماهای هم سطح به شمار می آید. سیستم پالس دوپلر AWG-9 یک رادار چند حالته است که قادر به شناسایی بیست و چهار هدف به طور همزمان و شلیک مستقیم به شش عدد از آنان می باشد. البته این سیستم که در دهه ۱۹۶۰ طراحی شده است،یکی از قدیمی ترین سیستم های رادار هوا به هوا می باشد که هنوز هم بسیار پرقدرت می نماید و با استفاده از نرم افزار های کنترلی جدید توانایی های آن برای تبدیل به یک سیستم برای قرن بیست و یکم افزایش می یابد.

کاکپیت F-14 دارای یک سیستم هد آپ دیسپلی (HUD-Head Up Display) کیسرAN/AVG-12 و دستگاه نمایش موقعیت افقی و عمودی هواپیما می باشد. همچنین یک دستگاه دوربین راداری نورث راپ AN/AXX برای شناسایی هدف های ماورای دید بصری (BVR) در دوردست به کار می رود. در F-14 یک سیستم تلوزیونی وضوح بالای مداربسته با قابلیت پخش انتخابی در هر یک از کاکپیت ها (FOV) نیز تعبیه شده است. این سیستم مدار بسته می تواند با نصب در کاکپیت عملیات را به وسیله سیستم تلوزیونی کاکپیت ها ضبط نماید. البته یک سیتم جدیدتر نیز در حال نصب بر روی هرسه مدل F-14 (A+،B،D) می باشد.

تجهیزات الکترونیکی F-14 نیز شامل رادار هشدار دهنده و کنترل AN/ALR-45، رادار هشدار گیرنده AN/ARL-50،سیستم پرتاب فلر یعنی همان گوی های آتشینی که باعث گمراه شدن موشک های حرارتی می شوند. AN/ALE-29/39 که این سیستم در بین دو سکان عمودی در پشت بدنه هواپیما قرار گرفته است و سیستم سردرگم کننده رادار های دشمن Sanders AN/ALQ-200 Deception Jamming Pod می شود.

تامکت قابلیت حمل یک توپ ۲۰ میلیمتری داخلی گتلینگ را که در سمت چپ بدنه واقع گشته است،دارا می باشد. این جنگنده می تواند انواع موشک های فونیکس، سایدویندر، اسپارو و موشک میان برد پیشرفته AIM-120 را حمل نماید. بیش از شش موشک فونیکس در چهار مقر زیر بدنه و بین موتور ها و دو مقر در قسمت ثابت بالها، دو سایدویندر در مقر های ثابت بالها و بالای موشک فونیکس می تواند حمل شود. F-14 تامکت اولین پروازش را در ۲۰ دسامبر ۱۹۷۰ و اولین پرواز عملیاتی اش را در سال ۱۹۷۳ انجام داد. قبل از انقلاب سال ۱۹۷۹، ۷۹ فروند F-14 به ایران تحویل شد. البته تعدادی از جنگنده های ارزشمند در جنگ میان ایران و عراق از بین رفتند. در سالهای اخیر نیروی دریایی آمریکا ۶۹۹ فروند از این پرنده ارزشمند را در خدمت خود داشت. 

جنگنده F-14 تامکت

ویژگی های منحصر به فرد تامکت 

بال های متغیر

همانطور که قبلاً گفته شد، لازم بود F-14 تامکت هواپیمایی باشد با قابلیت برخاست و فرود در سرعت های بسیار پایین باشد که این ویژگی برای تسهیل عملیات از روی ناوهای هواپیمابر مورد نظر بود. نتایج تحقیقات شرکت گرومن، به جایی رسید که معلوم شد هواپیمای تامکت، باید هواپیمایی با بال های متغیر باشد تا بتواند به خوبی با سرعت های نسبتاً کم تیک آف نموده و سپس بتواند با همین پیکربندی، در سرعت های بالا نیز کروز کرده و مشکلی برای پرواز مافوق صوت هم نداشته باشد. بال های متغیر هواپیمای F-14، با نهایت دقت و ظرافت طراحی شده و نتیجتاً، آزمایش ها بر روی این بال ها، حکایت از کارایی فوق العاده و بی نقص این نوع بال ها داشت.

بال های تامکت، با قابلیت تغییر زاویه از ۲۰ درجه در حالت کاملاً باز تا ۶۸ درجه تا حالت کاملاً بسته طراحی شد. بالهای این جنگنده به منظور جمع شدن اتوماتیک در هنگام پرواز البته همراه با یک کنترل دستی برای تغییر اندازه زاویه بالها در مواقع غیر پرواز برنامه ریزی شده اند. دو سکان عمودی، متمایل بر روی سطح بالایی موتور و منحرف به سمت خارج سوار شده اند. دامنه عادی جمع شدن بالها از ۲۰ درجه تا ۶۸ درجه و برای جاگیری کمتر روی عرشه ناوهای هواپیما بر تا ۷۰ درجه می باشد. نا گفته نماند سرعت جمع شدن بالها ۷/۵ درجه بر ثانیه است. برای کنترل غلتش کمتر از ۵۷ درجه F-14، از بالچه هایی در نقطه ابتدایی بالها و نزدیک ورودی موتورها استفاده می نمایند که به صورت جداگانه عمل می نمایند.

در سرعت های پایین، بال ها تماماً گسترده شده و با کمک فلپ ها، بیشترین نیرو  را برای برخاست فراهم می کردند. به تدریج با افزایش سرعت، بال ها برای افزایش عدد ماخ بحرانی، به سمت عقب مایل شده و از تولید نیروی پسای اضافی جلوگیری می نمایند. تمام عملیات تغییر زاویه بال ها بدون دخالت خلبان و تنها به وسیله یک کامپیوتر درونی ویژه کنترل می شود. ناگفته نماند، سیستم بال های متغیر به دلیل طراحی ویژه سامانه ی بسیار گران قیمتی است و در هواپیماهای جنگنده  بعدی ایالات متحده، به کار گرفته نشد. 

جنگنده F-14 تامکت

 سیستم موشکی فینیکس:

تمامی جنگنده های نسل سوم به بعد ایالات متحده، از موشک های تقریباً یکسانی بهره می برند: سایدوایندر، اسپارو، و یا آمرام. حتی جنگنده ای چون F-15 Eagle ایگل که بسیار شناخته شده است، از موشک های نسبتاً معمولی و مشابهی بهره می برد. اما این قضیه در مورد تامکت صدق نمی کند. هواپیمای F-14، برای استفاده از سیستم موشکی جدیدی به نام فینیکس یا Phoenix ساخته شده بود و ترکیب تامکت-فینیکس، یک ترکیب جدا نشدنی است. موشک دوربرد فینیکس با کد AIM-54، موشکی هوا به هواست با قابلیت هدف قراردادن اهدافی در فاصله ی بیش از ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت، در هر ارتفاع، هر ساعت از شبانه روز و هر نوع شرایط آب و هوایی.

هواپیمای تامکت قادر به حمل ۶ فروند موشک فینیکس در هر پرواز است که تعدادی واقعاً چشمگیر است. رادار فوق العاده پیشرفته پالس دوپلر AWG-9 یک رادار چند حالته است که قادر به شناسایی ۲۴ هدف به طور همزمان و شلیک مستقیم به شش عدد از آنان می باشد. البته این سیستم که در دهه ۱۹۶۰ طراحی شده است، یکی از قدیمی ترین سیستم های رادار هوا به هوا می باشد اما هنوز هم بسیار پرقدرت می نماید و با استفاده از نرم افزار های کنترلی جدید توانایی های آن برای تبدیل به یک سیستم برای قرن بیست و یکم افزایش یافته است.

موشک یک میلیون دلاری فینیکس، موشکی با قابلیت «شلیک کن و فراموش کن» است. این ویژگی بدین معناست که خلبان پس از شلیک موشک، نیازی به قفل ماندن رادار هواپیما بر روی هدف ندارد و می تواند آزادانه به نبرد با جنگنده های دیگر دشمن بپردازد. همچنین شاید هدف مورد نظر، بسیار دور باشد که در این صورت، قفل ماندن رادار به مدت زمان طولانی بر روی هدف، کار عاقلانه ای به نظر نمی آید. بدین صورت است که هنگامی که موشک فینیکس هدف خود را منهدم می سازد، هواپیمای تامکت شلیک کننده آن، می تواند به فرودگاه خود رسیده و حتی خاموش و در آشیانه پارک هم شده باشد. 

مدل های گوناگون F-14 تامکت 

F-14 A  اولین نمونه گونه F-14 می باشد. این مدل به وسیله دو موتور TF30-P414A تجهیز شده است. تعداد شصت فروند از F-14 های مدل A در حال تجهیز به سیستم اقدام متقابل هشدار و کنترل AN/ALR-67، سیستم لانتیرن LANTIRN و سیستم نمایش اطلاعات تاکتیکی قابل برنامه ریزی می باشند. همچنین در تمام سری های F-14، سیستم اتوماتیک کنترل پرواز (AFCS)، در حال جایگزینی با سیستم کنترل پرواز دیجیتال (DFCS) می باشند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، حوزه دفاع هوایی آمریکا مشکلات اساسی موتورهای F-14 با موتور TF30 و هواپیماهای F-16 Falcon و F-15 Eagle با موتور های F-100 را ارزیابی و ازمایش نمود. آین حوزه به طور بسیار جدی به تحلیل مشکلات موتورهای F-14 پرداخت.

سرانجام تصمیم بر آن شد که به جای ارتقا دادن و بهبود بخشیدن موتور های عیب دار فعلی، بهتر است موتور های کاملاً جدیدی جایگزین این نوع موتور ها شوند، به طوری که موتور های جدیدی که در مدلهای پایانی F-14 تعبیه شد، کاملاً تکافوی نیازهای آن را می کرد. همچنین موتورهای F-14 مدل A نیز در حال بهبود بخشی هستند، چه بسا که اگر از ابتدا موتور های جانشین خوبی برای موتور های فعلی این مدل موجود بودند، این موتورها، موتورهایی نبود که نیروی دریایی حاضر به بکار گرفتن آنها بر روی F-14 باشد.

در اواسط دهه ۹۰ تنها تغییری که در F-14 داده شد عبارت بود از معرفی یک سیستم کنترل کنترل پرواز دیجیتال که خلبان را از انجام مانور های خطرناک یا نا ایمن باز داشته، بار مسئولیت و وظیفه را بر روی خلبان تقلیل داده و باعث می شود که خلبان نسبت به موقعیتی که در آن است، اقدام به بهترین عمل نماید. 

جنگنده F-14 تامکت

سرمایه گذاری برای پیاده کردن این سیستم از سال ۱۹۹۶ شروع شد که حدود ۸۰ میلیون دلار برآورد شد. همچنین سیستم تاکتیکی شناسایی هوابرد (TARPS) با سیستم دیجیتال آن جایگزین شده و سیستم پرتاب فلر بول به عنوان جزئی از برنامه کامل کننده اضافه خواهد گشت. البته اعمال این تغییرات، باعث تغییر نقش هوایی اصلی F-14 A نخواهد شد.

F-14 مدل B را می توان هم یک F-14 مدل A بازسازی شده بنامیم، هم یک جنگنده جدید به تمام معنا که هر یک از این مدلهای B با موتورهای پرقدرتF-110-GE-400، با موتور TF30-P414 F-14 های قدیمی جایگزین شده اند، مجهز شده است. F-14 تامکت، هواپیمایی آن اندازه پیچیده بود که خود نیروی دریایی آمریکا، در به کارگیری آن دچار مشکل بود. 

تاریخچه هواپیمای F-14 تامکت در ایران

در همان سال های آغازین تولید هواپیمای تامکت، جت فوق پیشرفته ای که به دلیل پیچیدگی آن به کامپیوتر پرنده مشهور شده بود، کشورهای زیادی از جمله اسرائیل، یعنی هم پیمان نزدیک آمریکا خواستار دریافت این عقاب تیز پرواز حتی در برابر پرداخت بهای گزاف شدند، اما ایالات متحده این هواپیما را به هیچ یک از کشورهای خواهان در آن زمان نفروخت.

پیش زمینهٔ خرید هواپیمای F-14 از سوی ایران

بسیاری از ناظران غربی ناتوانی ایران از جلوگیری از تجاوز میگ های ۲۵ شوروی به خاک ایران را عامل اصلی خرید هواپیمای F-14  می‌دانند، ولی واقعیت اندکی متفاوت است. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران با همکاری نیروی هوایی آمریکا پروازهای فوق محرمانه‌ای را بر فراز خاک شوروی انجام می‌دهد. در آغاز هواپیماهای سبک (حتی ترابری) برای این منظور به کار می‌رفت و چند فروند آنها به وسیلهٔ جنگنده‌های شوروی سرنگون شدند. پس از تحویل نخستین اف-چهارها که نوع شناسایی هم جزء سفارش‌ها بود، این عملیات تشدید شد.

شوروی‌ها نگران قدرت تسلیحاتی ایران بودند و ماموریت‌های شناسایی خود را بر روی ایران انجام می‌دادند. هواپیماهای رهگیر نیروی هوایی شاهنشاهی به ویژه هواپیماهای F-4 Fantom، بارها سعی کردند تا میگ۲۵هایی که وارد خاک ایران می‌شدند را رهگیری کنند ولی موفق نمی‌شدند. شاه علاقه‌ای به رویارویی مستقیم با شوروی نداشت و هنگامی که تجاوز مرزی از سوی هر دو طرف شدت گرفت شاه پیشنهاد داد که اگر شوروی‌ها تجاوز هوایی خود را متوقف کنند نیروی هوایی ایران و آمریکا نیز ورود به حریم هوایی شوروی را متوقف سازند.

این پیشنهاد بارها و بارها تکرار شد و هر بار رد شد، بنابراین شاه به نیروی هوایی دستور داد که در ازاء هر تجاوز هوایی فاکسبت‌های شوروی دو یا چند ماموریت بر فراز خاک شوروی به عنوان مقابله به مثل انجام شود، ولی برای این منظور سلاحی نیرومند تر از F-4 های ایران مورد نیاز بودتا جلوی تجاوز شوروی‌ها را بگیرد. در این اثنا در راستای برنامه‌های توسعهٔ نظامی ایران در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی و همچنین همکاری با ایالات متحده، نیروی هوایی شاهنشاهی به دنبال هواپیمای رهگیری بود که توانایی تهدیدهای پیش بینی شده را تا بیست سال آینده داشته باشد. هواپیمایی که بتواند پهنهٔ گسترده‌ای از آسمان ایران را با سنسورها و سلاح‌های نیرومند پوشش دهد و دارای توانایی رزمی بالای باشد.

در آن سال ها، در طی سفر ریچارد نیکسون رییس جمهور وقت آمریکا به ایران، حکومت آن زمان ایران، درخواست خرید هواپیمای پیشرفته ای را برای دفع خطرهای احتمالی از سوی میگ های ۲۵ شوروی که آزادانه بر فراز ایران پرواز می کردند، به وی تقدیم کرد. نیکسون، هواپیماهای F-15 Eagle ایگل و F-14 تامکت را پیشنهاد داد، که نهایتاً تامکت به عنوان هواپیمای خریداری شده انتخاب گردید.

در تابستان ۱۹۷۲ نامه‌ای از سوی محمدرضا پهلوی شاهنشاه ایران به پنتاگون فرستاده شد. در این نامه قصد شاه از بازدید از ایالات متحده به منظور گفتگو دربارهٔ هواپیمای رهگیری بود که قرار بود در نیروی دریایی و هوایی ایالات متحده به خدمت گرفته شود. در این نامه برنامه ریزی او برای تماشای نمایش هوایی این نوع جنگنده‌ها به قصد الگوگیری برای شاخهٔ مورد علاقهٔ او در نیروهای مسلح یعنی نیروی هوایی قید شده بود. علاقهٔ اصلی شاه به هواپیمای F-14 بود.

این ملاقات آغاز یک معاملهٔ مناقشه برانگیز بود که منجر به استقرار مدرن تزین هواپیمای جنگنده‌ای می‌شد که آمریکا به یکی از متحدانش فروخته بود. این برای نخستین بار بود که آمریکایی‌ها موافقت کرده بودند یک چنین سلاح پیشرفته‌ای را را به یک مشتری خارجی بفروشند. از سوی دیگر این اقدام برای ایران یک اقدام جسورانه بود. زیرا هنوز در حال تجربه‌اندوزی در زمینهٔ سیستم‌های با تکنولوژی مدرن و تاسیسات لازم برای عملیاتی کردن آنها بود.

از هشتاد فروند هواپیمای سفارشی F-14 تامکت A، تعداد ۷۹ فروند به همراه ۲۴۵ فروند موشک فینیکس تحویل ایران شد که نخستین فروند آن با رنگ آمیزی خاص بدنه، در تاریخ بیستم بهمن ماه سال ۱۳۵۴ در فرودگاه مهرآباد به زمین نشسته و طی مراسمی، تحویل ناوگان نیروی هوایی ایران شد. در طی سال های جنگ تحمیلی، هواپیماهای فوق پیشرفته تامکت به همراه فانتوم های ایران، خسارات جبران ناپذیری را به نیروی هوایی عراق وارد آوردند.

آمریکا به هیچ وجه حاضر به انتقال این تکنولوژی به روس ها نبود، به طوری در F-14 های ایرانی هم که امکان آن می رفت زمانی به چنگ روس ها بیفتند، قطعات کلیدی نشانگر تکنولوژی نوین آن حذف گشته بود. به همین صورت، هنگامی که یک فروند تامکت از فرود موفق روی یک ناو هواپیمابر آمریکایی باز ماند، لاشه این هواپیما به سرعت و در کوتاهترین زمان، از بیم اینکه روس قطعات لاشه آن را از دریا بازیابی کنند، از دریا بیرون کشید. 

جنگنده F-14 تامکت

تاريخچه نبردهاي F-14 تامكت

هواپيماي جنگنده افسانه اي F-14 تامكت علي رغم شهرت و توانايي هاي بي نظير آن و امپراطوري بي چون و چراي آن بر آسمان ها تا چند دهه، در نبردهاي زيادي شركت نكرد. به خصوص نبرد هايي كه در آن ها هواپيماي دشمن به وسيله موشك فينيكس سرنگون شده باشد تعدادشان به انگشتان دست هم نمي رسد. تامكت كه در اصل براي حفاظت از ناوهاي هواپيمابر و نه ماموريت هاي تهاجمي طراحي شده بود، در نيروي دريايي به طور بسيار محدود در چند جنگ هوا به هوا شركت كرد و عمده شكارهاي اين جنگنده به خدمت آن در جنگ تحميلي، توسط ايران باز مي گردد كه شمار فراواني از جنگنده هاي عراق به وسيله اين جنگنده خوش پرواز IRIAF سرنگون گشتند. در مطلب زير به تاريخچه كوتاهي از نبرد ها و درگيري هاي هواپيماي تامكت در زمان خدمت سي و چند ساله اين جنگنده مي پردازيم:

۱۹۷۵-۱۹۷۴، جنگ ويتنام:

اگر چه تامكت بسيار ديرتر از آنچه كه مي بايست به جنگ ويتنام رسيد، اما اين جنگنده در اسكادران هاي VF-1 و VF-2 به تدريج پروازهاي پاترول يا گشت هوايي خود را از سپتامبر ۱۹۷۴ آغاز كرد و اين گشت ها تا مي ۱۹۷۵ ادامه داشت. اين گشت هاي هوايي به عنوان بخشي از عمليات Frequent Wind انجام مي شد، با وجود موفقيت هاي عمده فانتوم در مقابل جنگنده هاي ويتنامي، در طي اين عمليات تامكت ها موفق به شكار هواپيماهاي ميگ نشدند، يعني همان شكارهاي آماده اي كه در ماموريتهاي تن به تن با فانتوم به راحتي از مزرعه آسمان درو مي شدند.

۱۹۷۴ تا به حال، اسكورت بمب افكن هاي شوروي:

يكي از بازي هاي مورد علاقه تامكت، اسكورت بمب افكن هاي شوروي بود كه در حال عبور بر فراز ناوهاي هواپيمابر آمريكا شناسايي مي شدند. از آنجا كه يكي از ماموريت هاي اصلي تامكت، حفاظت از ناوهاي هواپيمابر بود، ماموريت هاي موسوم به «Catch that bomber» از ماموريت ها و كارهاي تقريباً روزانه خدمه تامكت به شمار مي رفتند.

هر گاه كه جنگنده يا بمب افكن هاي دوربرد و استراتژيك شوروي مسلح به موشك هاي كروز ضد كشتي به محدوده خطر ناوهاي آمريكايي مي رسيدند، F-14 هاي نيروي دريايي به منطقه خطر اعزام مي شدند تا به اصطلاح به آنها «خوش آمد» بگويند. اين ماموريت ها در حقيقت براي سرنگون ساختن جنگنده ها يا بمب افکن هاي دشمن انجام نمي شد، بلكه صرفاً هدف از انجام ان، اسكورت بمب افكن تا منطقه دور از خطر و البته در صورت امكان نگاهي انداختن به تسليحات محمول اين هواپيما ها بود.

۱۹۸۸-۱۹۸۰، جنگ تحميلي ايران-عراق:

ايران تنها كشور بعد از آمريكا بود كه به جنگنده افسانه اي تامكت مجهز بود. در ۲۲ سپتامبر سال ۱۹۸۰ مقارن با سي و يكم شهريور ماه ۱۳۵۹ شمسي، رژيم بعثي عراق با هدف اشغال منطقه موسوم به شط العرب و جزاير استراتژيك خليج فارس كه داراي چاه هاي نفتي بسيار غني بودند، با حمله به چندين پايگاه هوايي ايران به منظور فلج ساختن قواي هوايي ايران، آتش جنگ تحميلي هشت ساله را بر افروخت.

تامكت هاي ايران با ۲۷۰ موشك فوق پيشرفته فينيكس در آن زمان و تعداد نا معلومي موشك هاي اسپارو و سايدوايندر به جنگ هواپيماهاي عمدتاً روسي عراق رفتند. هيچ يك از طرف هاي درگير در جنگ آمار صحيح و درستي از شكارهاي خود در نبرد هاي هوايي به جامعه جهاني ارائه ندادند، اگرچه وقايع مشهود دال بر ساقط شدن بيش از هشتاد فروند هواگرد عراقي به وسيله F-14 هاي ايراني است. عمده اين هواگردها شامل هواپيماهاي ميگ ۲۱، ميگ ۲۳، ميگ ۲۵، سوخو ۲۰، سوخو ۲۲، جنگنده هاي ميراژ F-1 و تعدادي هليكوپترهاي ميل مي باشد كه از شوروي سابق خريداري شده بودند. 

جنگنده F-14 تامکت

۱۹۸۱، ساقط شدن دو فروند سوخو ۲۲ ليبيايي توسط تامكت هاي USN:

در اوايل دهه هشتاد ميلادي، كشور ليبي مشكلاتي را در زمينه مرزهاي آبي بين المللي ايجاد كرده بود. بنابر قوانين بين المللي، كشورهاي ساحلي حق دارند تا دو مايل حاشيه دريا را جزو مرزهاي خود به شمار آورند در حاليكه كشور ليبي اين قانون را قبول نداشته و تا ۱۲ مايل آن طرف تر از مرزهاي خشكي خود، دريا را جزو مرزاي كشورش مي دانست.

نيروي دريايي آمريكا در نقش نيروي پليس بين المللي روزانه گشت هايي را بر فراز حريم هوايي بين المللي كه از آن سو، ليبي جزو مرزهاي خود مي دانست انجام مي داد كه اكثر اين پرواز به درگيري هاي مانوري بين جنگنده هاي روسي ليبي و جنگنده هاي آمريكايي مي انجاميد.

صبح نوزدهم آگوست سال ۱۹۸۱ بود. دو فروند F-14A از ناو هواپيمابر نيميتز برخاسته و به قصد انجام ماموريت گشت هوايي يا CAP در حال پرواز بودند كه هواپيماي پيش اخطار آواكس E-2، آنها را از وجود دو فروند سوخو ۲۲ فيتر در منطقه آگاه كرد كه مستقيماً به سمت تامكت ها در حال حركت بودند. با نزديك شدن سوخوها به هواپيماهاي تامكت، آتشي از زير بال هواپيماي سوخو ۲۲ ليدر پيدا شد كه بعدها معلوم شد كه اين آتش مربوط به روشن شدن موشك AA-2 آتول بوده كه به سمت اولين تامكت شليك شده بود.

اين موشك به تامكت ها برخورد نكرد و با اين اتفاق، چون به سمت تامكت ها شليك شده بود خلبان ها مي توانستند به سوخو ۲۲ هاي ليبي شليك نمايند. پس خلبان ليدر تامكت مسير خود را به سمت سوخو ۲۲ وينگ من تغيير داد و با رها شدن از اشعه مستقيم آفتاب صبحگاهي كه چشم فرمانده تامكت را آزار مي داد، يك فروند موشك سايدوايندر از بال تامكت جدا شده و مستقيماً به درون اگزوز موتور سوخو ۲۲ رفت و از قسمت كابين به بعد سوخو به طور كلي منهدم شد اما خلبان با موفقيت از هواپيماي نيمه سوخته خود اجكت كرد. دومين فروند سوخو ۲۲ هم با شليكي عالي به سرنوشت سوخو ۲۲ ديگر دچار شد و بدين ترتيب بار ديگر برتري تامكت اثبات گرديد.

۱۹۸۳، نبرد بر فراز لبنان و درگيري با ميگ ها و موشك هاي SAM:

در اواخر سال ۱۹۸۳، نيروهاي حافظ صلح آمريكا در منطقه لبنان، كشوري كه درگير جنگ هاي داخلي است، مورد تهديد حملات نيروهاي گروه هاي نظامي لبنان و نيروهاي سوريه قرار گرفتند. در نتيجه اين حملات، اسكادران هاي VF-11 و VF-31 از روي ناو هواپيمابر جان اف كندي به انجام عمليات پرداختند. در طي اين عمليات، هواپيماهاي تامكت به شدت مورد تهاجم موشك هاي زمين به هواي SAM و موشك هاي AAA قرار گرفتند، هر چند كه هيچ از آنها به تامكت ها برخورد نكرد.

يكي از خلبانان اسكادران VF-11 مي گويد: «در يكي از پروازهاي خود بر فراز لبنان كه در اصل ماموريت شناسايي به وسيله سيستم TARPS بود، به طور همزمان رادار تامكت من بر روي هشت هواپيماي ميگ قفل نمود، اما ميگ ها با انجام مانورهاي سپليت اس، مانع از قفل صحيح و شليك مي شدند، هر چند كه نهايتاً هواپيماهاي دشمن به سمت سوريه عقب نشيني كردند.» در اين عمليات هيچ هواپيماي تامكتي ساقط نشده و حتي آسيبي به آنها نرسيد، در حالي كه در حملات بعدي دو هواپيماي A-6 و A-7 سرنگون شدند. 

جنگنده F-14 تامکت

۱۹۸۵، نجات هواپيماي مسافربري از بند ربايندگان توسط تامكت ها:

در سال ۱۹۸۵، هواپيماي مسافربري متعلق به خطوط هوايي مصر در پرواز مصر به ليبي توسط هواپيما ربايان سازمان آزادي بخش فلسطين براي در فشار گذاشتن دولت اسرائيل به منظور آزادي زندانيان سياسي ربوده شد. به منظور آزادي هواپيماي مسافربري از بند ربايندگان، هفت هواپيماي F-14 تامكت، مامور رهگيري هواپيماي بوئينگ ۷۳۷ شدند كه سه فروند از اين هواپيماها براي دفع خطر احتمالي تهاجم هواپيماهاي ليبيايي در نظر گرفته شدند. يك هواپيماي پيش اخطار E-2 از قبل موقعيت دقيق هواپيماي قرباني را مشخص كرده و تامكت ها را بدان سمت هدايت نمود.

هواپيماهاي تامكت در شرايط سخت پرواز شبانه و سكوت كامل راديويي و همچنين در حالتي كه تمام چراغ هاي بيروني هواپيماها خاموش شده بود، به بوئينگ ۷۳۷ قرباني نزديك شدند. هواپيماهاي F-14 به گونه اي جالب در جلو، عقب و طرفين هواپيماي بوئينگ ۷۳۷ قرار گرفتند و پس از ثبات موقعيت، تامكت ها تمام چراغ هاي خود را روشن كرده و ارتباط راديويي خود را با خلبان بوئينگ ۷۳۷ برقرار نمودند. هواپيماي تروريست ها به شيوه اي بسيار غافلگير كننده رهگيري شده و تا فرودگاهي در ايتاليا اسكورت شد. پس از فرود، گروه هاي پليس هواپيما را احاطه كرده و تروريست ها را با موفقيت دستگير نمودند.

۱۹۸۹، ساقط شدن دو فروند ميگ ۲۳ ليبيايي توسط تامكت هاي USN:

روز چهارم ژانويه سال ۱۹۸۹، بار ديگر نيروي هوايي ليبي مغلوب نيروي دريايي آمريكا شد. دو فروند F-14 تامكت كه از ناو هواپيمابر جان اف كندي برخاسته بودند، بار ديگر در حريم بين المللي، هواپيماهاي ليبيايي را مشاهده كردند. يك روال كاملاً معمولي اين بود كه همانند اكثر اوقات رادار قدرتمند AN/AWG-9 هواپيماهاي تامكت روي هواپيماي دشمن قفل مي شد تا هواپيماهاي دشمن از وجود قفل راداري آگاه شده و امكان بازگشت بدون درگيري براي آنها به وجود مي آمد.

معمولاً همين اقدام براي دور كردن هواپيماهاي دشمن كافي بود، چرا كه صداي قفل رادار مسلح AWG-9 به اندازه كافي ترسناك است كه هواپيماهاي نسل سوم روسي را بترساند. اما انگار اين بار خلبانان ليبيايي شجاع تر از اين حرف ها بودند چرا كه به نزديك تر شدن به تامكت هاي آمريكايي ادامه دادند. پس از هشت دقيقه مانورهاي دو طرف براي يافتن موقعيت خوب شليك، سرانجام دستور درگيري از سوي مركز فرماندهي ناو صادر شد.

نخستين تامكت روي هدف قفل كرده و موشك اسپاروي خود را شليك كرد، اما موشك به هدف برخورد نكرد. اين در حالي بود كه موشك دوم شليك شده از همين هواپيما، هدف خود را پيدا كرده و با موفقيت به آن اصابت نمود. تامكت دوم نيز به دليل فاصله نزديك استفاده از موشك سايدوايندر خود را ترجيح داده و موشك را شليك كرد. اين موشك نيز به هدف اصابت نموده و به داخل اگزوز موتور هواپيماي دشمن رفت. 

جنگنده F-14 تامکت

۱۹۹۱، جنگ خليج و آزادسازي كويت:

در سال ۱۹۹۱، شش ماه بعد حمله نيروهاي عراق بعث به كويت به منظور اشغال چاه هاي نفت آن كشور، نيروهاي متحد، حملات گسترده اي را عليه عراق صورت دادند. نيروي هوايي كشورهاي متحد كاملاً بر نيروي هوايي عراق پيروز بود و اين مسئله از تعدد هواپيماهاي نيروهاي متحد و همچنين عدم پشتيباني غرب از عراق و فرسوده بودن جنگنده هاي عمدتاً روسي عراقي ناشي مي شد.

تعداد فراواني از جنگنده عراقي براي جلوگيري از نابودي و انهدام به ايران پناه آوردند، به طوري كه حتي در حال حاضر جنگنده هايي چون سوخو ۲۴، ميگ ۲۱، سوخو ۲۲ و A-50 هاي عراقي در ايران مشغول به خدمت اند. در اين جنگ حادثه كلاسيك شكار ميگ، رخ نداد و اين بدان دليل بود كه اكثر جنگنده هاي عراقي با مشاهده جنگنده هاي نيروهاي متحد در فواصل نزديك اقدام به عقب نشيني و حتي فرار مي كردند.

F-14 هاي نيروي دريايي عمليات مختلفي را در اسكورت ناوهاي هواپيمابر و هواپيماهاي آواكس در اين جنگ انجام دادند. شايعه ها دال بر آن بود كه خلبانان عراقي كاري مشابه آن چه در مقابل F-14 هاي ايران در جنگ تحميلي انجام دادند را صورت مي دادند، بدين ترتيب كه به محض آگاهي از قفل شدن رادار تامكت روي هواپيمايشان، مسير كاملاً مخالف را پيش رو گرفته و تقريباً از منطقه خطر مي گريختند. تنها شكار تامكت در اين جنگ سرنگوني يك فروند هليكوپتر ميل-۸ هيپ با موشك سايدوايندر بود كه از فاصله نزديك صورت گرفت. در ششم فوريه ۱۹۹۱، يك فروند F-14B از اسكادران VF-103 از بين رفت كه در طي اين حادثه، يكي از خلبانان نجات يافت و ديگري به اسارت گرفته شده و در پايان جنگ آزاد گرديد.

۲۰۰۰-۱۹۹۹، جنگ يوگسلاوي سابق:

در طي جنگ يوگسلاوي، شايد F-14 بزرگترين و موثرترين نقش هاي عمر خدمتي خود را ايفا كرد. در اين نبرد هواپيماهاي تامكت از اسكادران هاي مختلف براي پرواز در ماموريت هايي چون پشتيباني نزديك، بمباران دقيق با بمب هاي ليزري و ماموريت هاي شناسايي به كمك سيستم پيشرفته TARPS شركت داشتند. از ناو هواپيمابر يو اس اس تئودور روزولت كه به جنگ يوگسلاوي و خصوصاً نبرد كوزوو فرستاده شده بود، در بين ماه هاي آوريل و ژوئن همان سال تعداد ۴۲۷۰ سورتي پرواز انجام شد كه از اين تعداد، ۳۰۵۵ سورتی پروازآنها، پروازهايي عملياتي بودند كه در آنها، هواپيماهاي تامكت از اسكادران VF-14 و F/A-18 نقش موثري داشتند. در اين عمليات تعداد ۴۷۷ هدف تاكتيكي و حدود ۸۰ هدف ثابت نابود گرديد در حالي كه آمار سقوط يا سرنگوني هواپيماهاي خودي هنوز صفر بود.

۲۰۰۱، عمليات عليه تروريسم پس از حادثه يازدهم سپتامبر:

در يازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۱ ميلادي، تروريست هاي گروه هاي وابسته با ربودن هواپيماهاي مسافربري در بين راه و هدايت آنها به سمت شهر نيويورك و برخورد كردن آن ها با دو ساختمان تجارت جهاني، موجب كشته شدن هزاران انسان بي گناه شدند. در اين حادثه دو ساختمان برج هاي دوقلوي تجارت جهاني به شدت آسيب ديدند، به همين دليل تعمير آنها، مقرون به صرفه تشخيص داده نشده و هر دو ساختمان براي هميشه از آن منطقه حذف شدند.

بلافاصله در دوازدهم سپتامبر، ناتو بيانيه جديدي صادر كرد كه به موجب آن، حمله يك كشور عضو اين سازمان، حمله به تمام كشورهاي عضو آن بود و همه مي بايست در دفع تهاجم شركت كرده و كشور متجاوز را به عقب نشيني وادار كنند. به زودي تروريست ها شناسايي شدند. اين تروريست ها تحت فرماندهي شخصي به نام اسامه بن لادن كه در افغانستان زندگي مي كرد و مورد حمايت رژيم طالبان بود به فعاليت مي پرداختند.

چند هفته پس از تهاجم به ساختمان هاي تجارت جهاني، نيروهاي آمريكايي و انگليسي عمليات گسترده اي را عليه شبكه تروريست ها و نيروهاي آنها در افغانستان آغاز كردند. در اين عمليات هواپيماهاي F-14 كاملاً مسلح به همراه هواپيماهاي F-18A از روي ناوهاي هواپيمابر به انجام عمليات پرداختند و هدف هاي زيادي چون پايگاه ها، تسليحات، كمپ هاي تمرين نبرد و همچنين واحد هاي نيروي رژيم طالبان را نابود كردند.

در نهم اكتبر ۲۰۰۲، هواپيماي F-14 متعلق به اسكادران VF-14، مسير ۱۷۰۰ مايلي خليج فارس تا مزار شريف را براي عمليات بمباران دقيق طي كرد كه در اين عمليات، هواپيماهاي رژيم طالبان به كلي منهدم شدند. بعدها جنگنده نوین سوپر هورنت، جایگزین این جنگنده افسانه ای و به واقعیت فراتر از زمان شد، جنگنده فراموش نشدنی و کلاسیکی که تفاوت و برتری طراحی خیره کننده ای  نسبت به دیگر جنگنده های زمان خود و سالیان طولانی پس از خود داشت.

جنگنده ای که با اطمینان کامل میتوان گفت: هرگز از اذهان فراموش نخواهد شد 

 

آموزش صرفه جویی به کودکان: شیر آب را ببند

زمانی که فرزندتان مسواک می زند یا دست هایش را با آب و صابون می شوید، به او یاد دهید که شیر آب را ببندد. او یاد میگیرد که اجازه ندهد آب بدون هدف جاری شود.

شیر آب را محکم ببند

یکی دیگر از درس های مهم صرفه جویی در آب برای کودکان و البته خود شما، بستن محکم شیر آب است. در خانه بگردید و مطمئن شوید که همه ی شیرها کاملا بسته اند و قطره قطره حجم زیادی از آب به هدر نمی رود.

سیفون را نکش

خب اگر شماره ۲ داری، حتما سیفون را بکش. اما اگر شماره ۱ بوده است، نیازی نیست هر بار سیفون را بکشی. به خصوص اگر مقدار بسیار کمی بوده است که همراه با آب خود به خود از بین می رود. با هر بار کشیدن سیفون حدود ۵ گالن آب از دست می رود.

زمان حمام نوزاد است

بنا به دلایل ایمنی، نوزادان تنها باید در یک یا دو اینچ آب غوطه ور شوند. هیچ دلیلی برای مصرف بیشتر آب در وان نیست. هنگامی که نوزاد به قدر کافی بزرگ شد، حمام در وان را به دوش های سریع تغییر دهید تا گام بلندی در صرفه جویی در آب بردارید.

گلدان ها را آب بده

بچه ها را تشویق کنید که آب باقی مانده در لیوان خود، آب ظرف تخم مرغ جوشیده (پس از سرد شدن) و آب های باقی مانده از این دست را برای ابیاری گیاهان استفاده کنند. ظرف دربسته ای را به جمع آوری این آب اختصاص دهید و در زمان مناسب از او بخواهید که گلدان ها را آب دهد. به کودک دلیل استفاده از مجدد از آب باقی مانده را به جای دور ریختن آن توضیح دهید.

تفنگ آبپاش نه

برای کودک تفنگ آبپاش و اسباب بازی های مبتنی بر آب نخرید. به او توضیح دهید که آب ماده ای حیاتی است که باید به روش درست و هدفدار استفاده شود. به جای خرید اسباب بازی های آبی، چیز دیگری به او پیشنهاد دهید.

کودکی که از ابتدا با روش های درست مصرف آب رشد می کند، در مورد صرفه جویی هشیار خواهد بود و در آینده به روش های بهتر صرفه جویی فکر خواهد کرد. با آموزش نسل بعدی می توان تا حد زیادی بحران آب را کنترل کرد.

منبع

wateruseitwisely

 


Rating: 4.2. From 5 votes.

Please wait…

تمامی حقوق مطالب برای کمپنا محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.