کمپنا پرده کرکره های چوبی را تمیز کنیم

پرده کرکره های چوبی یک پوشش عالی برای هر پنجره ای به شمار می آیند.
آن ها ظاهری مصنوعی دارند و بیشتر از نوعی پلاستیک به نام وینل یا پارچه ساخته می شوند و در بیشتر فروشگاه ها در دسترس هستند. با این حال کرکره های چوبی، برخلاف سایر کرکره ها هنگام تمیز کردن نیاز به دقت بیشتری دارند. مطمئن باشید که تمیز کردن کرکره ها وقت زیادی را از شما می گیرند اما خوشبختانه با استفاده از تکنیک های مناسب می توانید زمان تمیز کردن پرده های خود را کاهش دهید.

روش اول: گردگیری پرده کرکره های چوبی

۱- یک دستمال میکروفایبر یا وسیله گردگیری از جنس پر را تهیه کنید.

از ابزار زبر برای تمیز کردن کرکره ها خودداری کنید ، چرا که شما می توانید آنها را به طور اتفاقی خش بیاندازید. دستمال میکروفایبر یا گردگیر از جنس پر سبک ، بهترین ابزارها برای زدودن گرد و غبار از کرکره ها هستند.

دستمال میکروفایبر گردوغبارهایی که بر روی کرکره ها با چشم دیده نمی شوند و پارچه معمولی نمی تواند آنها را پاک کند، به دام می اندازد.

شما می توانید گردگیرها و دستمال های میکروفایبر را با متصل شدن به اینترنت ، از فروشگاه های اینترنتی تهیه کنید.

نکته : دستمال میکروفایبر الیافی ریز با ضخامت ۱۰ میکرون هستند که خواص الکترواستاتیکی دارند

۲- تیغه کرکره ها را ببندید تا صاف روبروی پنجره قرار بگیرند.

کرکره

باز و بسته شدن کرکره ها با یک میله تنظیم کننده یا غلتک چرخشی انجام می شود.
برای بستن تیغه های کرکره به طور کامل طوری که نور عبور نکند، میله تنظیم کننده را بچرخانید، حالا می توانید یک طرف از کرکره ها را تمیز کنید.

نکته : اگر تیغه کرکره ها باز باشند تمیز کردن هر دو طرف کرکره سخت خواهد شد.

۳- هر تیغه را جداگانه از چپ به راست گردگیری کنید.

با استفاده از دستمال میکروفایبر یا گردگیر از جنس پر، هر تیغه را از چپ به راست گردگیری کنید.
اطمینان حاصل کنید که هر تیغه را به طور جداگانه تمیز کرده اید تا بهترین نتیجه را بگیرید.

اگر کرکره های چوبی عمودی دارید از بالا به پایین گردگیری کنید.

۴- تیغه های کرکره را بچرخانید تا گردوغبار را از طرف دیگر تمیز کنید.

برای باز کردن تیغه ها ، طوری که طرف دیگر تیغه ها روبروی شما قرار بگیرند ، میله تنظیم کننده را در جهت مخالف بچرخانید. مراحل قبلی را تکرار کنید و گردوغبار را از طرف دیگر تیغه های کرکره به طورکامل تمیز کنید.

این گردگیری باید کمتر از ۱۰ دقیقه به طور کامل انجام شود.

برای داشتن کرکره هایی با ظاهری تمیز حداقل یکبار در ماه باید گردگیری شوند.

 

روش دوم: شست و شوی پرده کرکره های چوبی

۱- سطل را تا ۵ سانت از آب گرم پر کنید.

اگر کرکره ها بیش از حد گردو غبار دارند، یک گردگیری ساده نمی تواند کاملا گردوغبار را پاک کند و برای بهتر تمیز کردن کرکره ها باید از آب استفاده کنید. هر پاک کننده یا مواد شیمیایی را با آب مخلوط نکنید.

مواد شیمیایی موجود در پاک کننده های قدیمی می توانند لکه ها و خط هایی را بر روی کرکره ها ایجاد کنند و باعث خرابی آنها شوند.

۲- جورابی تمیز یا دستمال پنبه ای نرم را در آب خیس کنید.

اگر کرکره های چوبی طولانی مدت با آب در تماس باشند هم لکه دار می شوند هم تاب برمی دارند.
برای جلوگیری از این مشکل، پارچه را به آرامی مرطوب کنید و قبل از استفاده ، آب اضافی آن را بگیرید.

فقط به مقدار کمی آب برای مرطوب کردن پارچه نیاز است.

۳- تیغه های کرکره را به حالت نیمه بسته قرار دهید.

حالت نیمه بسته تیغه ها گردگیری هر تیغه را آسان تر می کند .

۴- از تیغه های بالایی شروع و هر تیغه را جداگانه تا به انتها گردگیری کنید.

هر تیغه را از چپ به راست با استفاده از دستمال مرطوب گردگیری کنید. پس از انجام گردگیری یک سمت اطمینان حاصل کنید که طرف دیگر را نیز گردگیری کرده اید.

در مناطقی که لکه ها تیره تر هستند از حرکت دورانی استفاده کنید .

۵- با دستمال خشک هر تیغه را به طورجداگانه ، خشک کنید.

آب می تواند باعث تغییر رنگ ، ایجاد لکه و یا تاب خوردگی در کرکره شود. برای جلوگیری از این اتفاق اطمینان حاصل کنید که تمام آب موجود بر روی تیغه های کرکره با دستمال خشک ، پاک شده اند.

شما می توانید هر یک از تیغه ها را با دستمال میکروفایبر ،جوراب خشک یا دستمال پنبه ای نرم خشک کنید.

۶- زاویه تیغه ها را تغییر دهید و مراحل را تکرار کنید.

با تغییر دادن زاویه تیغه ها ، سمت دیگر تیغه ها را نیز تمیز کنید و مراحل گردگیری و خشک کردن را تکرار کنید.

روش سوم : استفاده از روش های دیگر

۱- برای جذب خاک و گردوغبار از یک اتصال مکش نرم استفاده کنید.

برای گردگیری کرکره ها به طور منظم از روشی مشابه استفاده کنید، به جای استفاده از یک گردگیر پر از دسته جاروبرقی استفاده کنید.

اگر از مکش استفاده می کنید، غیر از اتصال برس نرم هر وسیله دیگری خطر خراشیدن یا خراب کردن کرکره ها را به دنبال خواهد داشت.

اگر به اندازه کافی زمان ندارید و جاروبرقی در دسترس تان می باشد، برای گردگیری کرکره ها از این روش استفاده کنید.

۲- برای براق کردن کرکره های چوبی از روغن زیتون و آب گرم استفاده کنید.

در ظرفی یک چهارم فنجان روغن زیتون را با آب گرم مخلوط کنید. آن را به روی تیغه های کرکره بمالید تا درخششی دوچندان روی کرکره ها ایجاد شود. در روش شست وشو محلولی جدید را جایگزین آب گرم کنید.

اگر کرکره ها ترک خورده اند از روغن زیتون استفاده نکنید . ممکن است بعد از پایان کار محلول به کرکره نفوذ کرده و باعث خم شدن آن شود.

۳- برای بالا بردن براقیت کرکره ها آنها را با روغن لیمو یا نگهدارنده چوب تمیز کنید.

روغن لیمو یا تمیزکننده های تجاری بدون آسیب رساندن به کرکره، آنها را تمیز می کنند . اگر شما در تلاش برای رسیدن به کرکره های چوبی براق هستید می توانید این محصولات را از فروشگاه هایی که به طور خاص محصولات مربوط به چوب را دارند تهیه کنید.

روغن لیمو روغنی است که از فشرده شدن پوست لیمو ترشح می شود و یک ضدعفونی کننده طبیعی می باشد.

شما می توانید از تمیزکننده های چوب با نام های تجاری Murphy Oil Soap و Orange Glo و دیگر تمیزکننده ها برای ماندگاری بیشتر کرکره های چوبی استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید همیشه بعد از استفاده از هر تمیزکننده ای کرکره های چوبی را خشک کنید.

منبع

wikihow

مریم سید علی متولد ۱۳۶۲ و ساکن تهران میباشد. او فارغ التحصیل رشته مترجمی زبان از دانشگاه آزاد تهران میباشد.

علاقمند به ترجمه مباحث جهانگردی، مدیریت، رمان و متن های عمومی میباشد.

کمپنا از کاکتوس نگهداری کنیم؟

کاکتوس ها اغلب به عنوان گیاهان خود ساخته شناخته می شوند و به نگهداری کمی نیاز دارند.

باید توجه و مراقبت هایی برایشان انجام داد تا سالم و سرحال رشد کنند. هنگامی که کاکتوس تان را در گلدان می کارید، مطمئن شوید که به آن نور، آب و کود به اندازه کافی می رسد و زمانی که احساس کردید کاکتوس بی حال شده است، سریعا اقدامات لازم برای مقابله با آفات و بیماری ها را برای آن ها انجام دهید.

۱- انتخاب گلدان مناسب

۱- از گلدانی با فضای کافی، متناسب با اندازه ریشه کاکتوس استفاده کنید.

اگر ریشه کاکتوس شما سطحی است و نزدیک به سطح خاک باقی میماند مانند کاکتوس cholla یا میوه کاکتوس، برای این نوع یک گلدان کوچک با قطر بزرگ انتخاب کنید و اگر ریشه اش عمیق است مانند saguala یا cardon گلدان باریک و عمیق انتخاب کنید.

اکثر کاکتوس ها دارای ریشه های سطحی هستند. اگر مطمئن نیستید که نوع ریشه کاکتوس شما کمپنا است، گلدانی انتخاب کنید که بین این دو باشد(مانند گلدانی که برای درختچه بون سای استفاده می شود).

۲- مطمئن شوید که گلدانتان سوراخ های برای خروج آب دارد.

هر گلدانی که انتخاب می کنید، گلدان سفالی یا پلاستیکی، مطمئن شوید که آب اضافی از آن خارج می شود. اگر گلدان، دارای سوراخ برای خارج شدن آب اضافی نباشد، خاک مرطوب باقی می ماند و  ریشه کاکتوس پوسیده می شود و در نتیجه کاکتوس تان می خشکد.

۳- خاک گلدان را با مخلوط مناسب برای کاکتوس پر کنید.

می توانید از مخلوط خاک از گلخانه ها برای رشد بهتر و آسان کاکتوس تهیه کنید. خاک مخصوص برای کاکتوس ها دارای فرمول بندی خاصی میباشند که برای آن ها مناسب هستند. در مراکز باغبانی و گلخانه ها می توانید آنها را خریداری کنید.

بطور کلی این گیاهان در انواعی از خاک ها می توانند زندگی کنند که دارای خلل فرج و پر منفذ باشد تا آب به راحتی از آن خارج شود و سریعا خشک شود و گیاه امکان تنفس پیدا کند.

می توانید خاک کاکتوس را خودتان با اضافه کردن یک سوم خاک باغی، یک سوم ماسه (شسته، زبر و سخت) با کیفیت بالا و یک سوم خاک سنگ ریزه ای (ماسه متخلخل، خاک رس) درست کنید.

این ترکیب باعث می شود کاکتوس شما به اندازه کافی تغذیه شود و منفذهای لازم برای شاداب ماندن آن ایجاد شود.

۴- کاکتوس را از گلدانی که برایش کوچک است به گلدان بزرگ تری بکارید.

اگر کاکتوس شما در گلدان پلاستیکی کوچک قرار دارد می توانید به راحتی آن را بردارید و در جای دیگری بکارید. اول دستکش دست کنید تا تیغ آنها به دستتان فرو نرود. گلدان کاکتوس را به آرامی وارونه کنید و آهسته به گلدان فشار بیاورید و تلاش کنید تا کاکتوس از گلدان جدا شود.

۵- کاکتوس را در گلدان دیگری بکارید و مقداری آب به آن بدهید.

گلدان را با خاک مناسبی که تهیه کرده اید پرکنید، یک حفره بزرگ در خاک ایجاد کنید و کاکتوس را در آن حفره بگذارید. با خاک های اطراف کاکتوس حفره را پر کنید. سپس کمی آب به خاک بدهید و به آرامی فشار دهید. فقط کمی خاک را مرطوب کنید آنقدر آن را آب ندهید که از سوراخ های پایین گلدان بیرون بیاید.

تشویق و تلاش برای رشد سالم

۱- کاکتوس خود را یک بار در هفته در طی فصل رشد آب دهید.

فقط زمانی که خاک کاملا خشک است به آن آب بدهید. با انگشتانتان به خاک بزنید اگر خشک بود زمان آب دادن است. در طی زمان فعال رشد به اندازه ای به کاکتوس آب بدهید که خاک خیس شود. گلدان باید به حدی اشباع شود که از سوراخ های پایین گلدان آب خارج شود.

فصل رشد کاکتوس در طی بهار و تابستان که هوا گرم و داغ است و طول روز بلند تر است می باشد.

بسته به نوع کاکتوس و خاک وهم چنین نور و گرمایی که آن دریافت می کند، باید یک بار در هفته یا کمتر یا بیشتر به آن آب بدهید.

اگر ظاهر کاکتوس شما اسفنجی شد بیش از حد به آن آب داده اید. علائم دیگر آب دادن زیاد پوسیدگی و قهوه ای و سیاه شدن برگ ها می باشد.

۲- در فصل های پاییز و زمستان کم تر به آن ها آب بدهید.

اکثر کاکتوس ها در طی فصل پاییز و زمستان یا هر زمانی که روزها کوتاه و سرد باشد به خواب می روند. در طی این زمان باید زمانی که کاکتوس آب می دهید خاک کاملا خشک شده باشد.

مکانی که کاکتوس در آن قرار دارد تعیین می کند که هر چند وقت یکبار باید به آن آب بدهید، اگر در طاقچه پنچره قرار دارد و آفتاب زیادی به آن می خورد یا نزدیک تهویه هوا است، اغلب به آب بیشتری نیاز دارد.

۳- درطی فصل رشد هر زمان که به گلدان آب می دهید کود هم اضافه کنید. از کودی با ترکیب مساوی نیتروژن، فسفر، پتاسیم استفاده کنید یا فسفر بیشتر از نیتروژن. یک چهارم کود را با نیمی از آب رقیق کنید و در گلدان کاکتوس بریزید.

دستورالعملی که در برچسب کود است را مطالعه کنید تا مقدار معین شده آن را بفهمید.

زمانی که کاکتوس شما در خواب است(در فصل پاییز و زمستان) به آن آب ندهید.

۴- اگر رنگ کاکتوس تان کم رنگ، پژمرده وحالت سوختگی پیدا کرد آن را به یک مکانی که کم تر نور آفتاب می تابد ببرید.

زمانی که ظاهر کاکتوس تان زرد یا نارنجی یا سفید شد. بیانگر آن است که یعنی بیش از حد به آن آفتاب تابیده است، کاکتوس را به مکانی ببرید که کمتر نور به آن بتابد و گرمای کمتری داشته باشد.

اگر کاکتوس خود را به یک محل جدید ومکان آفتابی بردید در جست وجوی این علائم باشید.

۵- اگر حالت کاکتوس تان به صورت خمیده شد دوباره کاکتوس را به محل آفتابی ببرید.

برای گیاهان تابیدن کمی نور آفتاب طبیعی است اما خم شدگی زیاد به شما می گوید که آن نیاز به نور آفتاب دارد. بگذارید کاکتوس تان در این وضعیت برای مدت زمان طولانی بماند، نبود آفتاب باعث می شود خاک به مدت طولانی مرطوب بماند.

هنگامی که در طول زمان، خم شدگی کمی در گیاه مشاهده کردید- هر از گاهی گلدان را به سمت آفتاب بچرخانید.

هنگامی که کاکتوس را به یک مکان روشن تر می برید مواظب باشید نور شدید ناگهانی باعث سوختگی و آسیب دائمی می شود. بنابراین نور را در مدت زمان کمی افزایش دهید، برای مثال اگر به کاکتوس در روز ۴ ساعت نور می تابد و شاداب نیست به مکانی ببرید که ۶ ساعت نور بتابد به جای ۸ ساعت.

۶- هر ساله کاکتوس تان را در گلدان دیگری بکارید.

دوباره کاشتن کاکتوس روش خوبی است که شما سیستم ریشه کاکتوس را ببینید. گلدان را با خاک مخصوص فرمول بندی شده برای کاکتوس پر کنید، حفره ای در خاک ایجاد کنید سپس کاکتوس را درحفره بگذارید. مطمئن شوید که ریشه ها به اندازه کافی فضا دارند و نزدیک به لبه بیرونی رشد نکنند.

اگر گلدان فعلی شما برای کاکتوس تان مناسب است فقط خاک آن را برای رشد و شروع تازه عوض کنید.

با این وجود اگر کاکتوس شما بزرگ تر از گلدان شده است زمان تعویض آن به یک گلدان بزرگ تر است، فقط مطمئن شوید که گلدان جدید حفره هایی به اندازه کافی دارد.

۷-  اگر کاکتوس شما به آفت مبتلا شد باید آن را از کاکتوس جدا کنید و آفت کش به آن بزنید.

آفت scale(زره پوش یا حشره پولک دار) آفتی از انواع مختلف حشره scale است و به نقاطی از کاکتوس که در حال رشد هستند و پوست تازه ای دارند حمله می کنند، در این حالت کاکتوس ظاهری شبیه به جسم یخ زده پیدا می کند اگر شما حشره scale را بر روی کاکتوس تان دیدید آن را با موچین یا ناخن دست از روی کاکتوس بردارید یا آب را با فشار به سطح کاکتوس بپاشید تا حشره از روی آن برداشته شود، سپس آفت کش را به کاکتوس اسپری کنید تا دوباره برنگردند.

۸- آفت شپشک آرد آلود یا mealybug هم چنین عمده ترین آفت کاکتوس ها هستند.

آنها در خود گیاه یا در خاک آن زندگی می کنند. اگر موجودات سیاهی بر روی کاکتوس یا خاک آن دیدید با دستتان آن را بردارید و آن را دور بیاندازید سپس حتما آفت کشی بزنید که دارای فرمول بندی خاص برای کشتن آفت های باقی مانده باشد.

کنه تار عنکبوتی نوع دیگر آفت است که اگر آن را بر روی گیاهتان دیدید باید بدانید که آنها سریعا کاکتوس را نابود می کنند، نشانه های دیگر وجود کنه تار عنکبوتی، تارهای ابریشمی و خشک وقهوه ای شدن قسمتی از گیاه که به خاطر وجود کنه ها در کاکتوس ایجاد می شود است.

بی درنگ هنگامی که این علائم را دیدید آنها را از کاکتوس جدا کنید سپس با آفت کش مخصوص این نوع حشره به کاکتوس اسپری کنید هر هفته دوبار از حشره کش استفاده کنید تا تخم های باقی مانده بر روی گیاه از بین بروند.

همچنین بخوانید

منبع

wikihow

مینا زاهدی نژاد هستم. لیسانس مترجمی زبان انگلیسی
خوشحال میشم مطالبی که من ترجمه میکنم براتون سودمند باشه.

خواب راحت با رعایت ۲۰ نکته ساده

۱- خاموش کردن نور ها

نورهای آبی تلفن همراه، تبلت یا ساعت ها دیجیتالی نزدیک تخت تان، خواب شما را بهم می زند.

تلوزیون، کامپیوتر و دیگر منابع نوری آبی را یک ساعت قبل از اینکه به رختخواب بروید خاموش کنید. نمایشگرهایی را که نمی توانید خاموش کنید را با پارچه ای بپوشانید.

۲- خواب نیم روزه کوتاه

بهترین زمان استراحت شما شب است، اما اگر می خواهید در روز بخوابید آن را به ۲۰ دقیقه یا کمتر برسانید.

انرژی تان را در بعد از ظهر با یک پیاده روی کوتاه، آشامیدن یک لیوان آب خنک یا تلفن زدن به یک دوست افزایش دهید.

۳- مخفی کردن ساعت

آیا در طول شب چند بار به ساعت نگاه می کنید؟ این امر باعث میشود ذهن تان را مشغول نگه دارید که روز در حال آمدن است و در نتیجه خوابتان نبرد و بیدار بمانید.

نکته: ساعت زنگدارتان را در دراور، زیر تخت تان یا هر جایی که از دید مخفی بماند بگذارید.

۴- گذاشتن پشتی زیر پا برای کاهش کمر درد

دردهای خفیف کمری باعث مختل شدن خواب شما در مراحل استراحت تان در شب می شود. یک پشتی بین پاهایتان بگذارید تا تراز مفصل ران شما بهتر شود و فشار کمتری به پایین کمر وارد شود.

نکته: اگر بر روی کمر می خوابید، یک پشتی زیر زانوهایتان بگذارید تا درد کمر کاهش یابد.

۵- گردن خود را در حالت متعادل نگه دارید.

اگر با گردن چوب شده از خواب بیدار می شوید مقصر پشتی شما است. پشتی شما باید در اندازه درستی باشد نه خیلی تخت و نه خیلی بلند، تا منحنی گردن شما زمانی که بر روی کمر استراحت می کنید در حالت خوبی قرار بگیرد. اگر به روی پهلو می خوابید، سعی کنید بینی خود را بالاتر از مرکز بدن قرار دهید. هیچ وقت بروی شکم نخوابید چرا که باعث پیچ خوردن گردن شما می شود.

نکته: قبل از خواب هم بدن خود را در وضعیت خوبی نگه دارید. مثلا گردن تان را برای تماشا تلوزیون خیلی پایین یا بالا نگه ندارید.

۶- تشک تان را تمیز نگه دارید.

عطسه، کیپ شدگی بینی و خارش ناشی از آلرژی باعث می شود خوابتان نبرد. شاید تشک شما باعث این آلرژی ها می شود. در طول زمان، تشک شما می تواند پر از قارچ، ذرات گرد و غبار و دیگر عوامل آلرژی زا شود. تشک و پشتی تان را تمیز نگه دارید تا از آلرژی ها جلوگیری کنید.

نکته: از محافظ هایی برای پوشش دادن و جلوگیری از ورود گرد و غبار بر روی اتاق خوابتان استفاده کنید.

۷- اتاق خوابتان را فقط برای خواب و استراحت نگه دارید

اتاق خواب شما باید جایی باشد که احساس راحتی در آن کنید. روی تخت خوابتان ننشینید و کار کنید، تلوزیون نگاه کنید یا در اینترنت بچرخید. بهترین دما هوا برای اکثر مردم بین ۶۸ تا ۷۲ درجه سانتی گراد است.

۸- تنظیم کردن ساعات بدن

تقریبا هر روز در یک ساعت معین به خواب بروید وصبح بیدار شوید، حتی در آخر هفته ها. این روتین باعث می شود مغز شما به یک برنامه خواب و بیداری سالم عادت کند. خواب و بیداری به موقع باعث می شود سریعا به خواب بروید و در طول شب کاملا استراحت خوبی داشته باشید.

نکته: به محض اینکه از رختخواب بیرون آمدید در نور روشن ۵ تا ۳۰ دقیقه به بیرون بروید. نور می گوید که وقت آن است که از رختخواب بیرون بیایید.

۹- به کافئین های مخفی موجود در بعضی مواد توجه کنید

کافئین برای اکثر مردم در صبح خوب است. اما خوردن غذاها و نوشیدنی های حاوی کافئین را به محض اینکه  ساعت به ظهر رسید را متوقف کنید. حتی اگر مقدار کمی کافئین در شکلات باشد خواب شما در شب به تاخیر می افتد.

۱۰- ورزش کردن روزانه

ورزش روزانه باعث می شود بهتر به خواب بروید اما خیلی نزدیک به زمان خواب ورزش نکنید. ورزش بی موقع باعث بیدار نگه داشتن شما می شود. سعی کنید هر گونه ورزشی را ۳ تا ۴ ساعت قبل از اینکه به رختخواب بروید را تمام کنید.

نکته- ورزش های سبک ذهنی مانند یوگا و تاتاچی بهترین ورزش قبل از به رختخواب رفتن هستند.

۱۱- شب ها غذای مناسبی بخورید

غذاهای سنگین و وعده های غذایی بزرگ را شب ها خیلی دیر نخورید. آنها بیش از حد به سیستم گوارش شما فشار وارد می کنند که بر روی خواب تان تاثیر می گذارد. به جای آنها یک میان وعده سبک از غلات یا میوه را جایگزین کنید.

نکته: خوردن غذا را ساعت ها قبل از اینکه بخوابید تمام کنید.

۱۲- در مورد نوشیدنی هایتان تجدید نظر کنید

الکل باعث می شود در ساعات خواب، خواب آلودگی به شما دست دهد. اما از آن حذر کنید، بعد از اینکه تاثیرات اولیه خود را از دست داد، در طول شب باعث بی خوابی شما می شود.

نکته: شیر گرم یا چای بابونه بهترین انتخاب است.

۱۳- نگاه کنید ببینید کی نوشیدنی می خورید

اگر از آن دسته افرادی هستید که کمی شب ادراری دارید باید ۲ ساعت قبل از خواب هیچ چیزی ننوشید. اگر از خواب بیدار شوید دوباره به خواب رفتن شما سخت است.

نکته: یک لامپ کم نور مانند چراغ خواب در حمام تان بگذارید تا روشنایی آن را به حداقل برسانید.

۱۴- نورها را کم کنید

قبل از ساعت خواب نورها را کم کنید. نور کم باعث دادن سیگنالی به مغز می شود و ملاتونین تولید می کند، ملاتونین هورمونی است که خواب می آورد.

نکته: اگر قبل از اینکه به خواب بروید مطالعه می کنید از یک لامپ ۱۵ واتی استفاده کنید.

۱۵- سرو صداها را به حداقل برسانید

صدای چکه چکه کردن شیر آب، نزدیک بودن به خیابان و ترافیک یا صدای واق واق سگ ها باعث می شود خواب تان بپرد اگر شما پدر و مادر باشید و فرزند کوچک دارید، احتمالا بسیار نسبت به صداها پس از اینکه فرزندتان به خواب رفت حساس هستید.

نکته: از فن یا تهویه هوا یا از نرم افزار یا دستگاه نویز سفید استفاده کنید(اپلیکیشن نویز سفید صداهای آرامش بخش را با آهنگ های مورد علاقه شما ادغام می کند و میکس مورد علاقه شما را برای استراحت، خوابیدن و تمرکز ایجاد می کند). هم چنین می توانید از گوش گیر(ear plugs) استفاده کنید.

۱۶- تنباکو را رها کنید

نیکوتین درست مانند کافئین یک محرک است. تنباکو شاید باعث خواب شما شود اما بی خوابی را بدتر می کند.

نکته: بسیاری از مردم قبل از اینکه عادت خود را از بین ببرند باید چندین بار تلاش کنند، از پزشک کمک بگیرید.

۱۷- تخت خواب برای انسان ها است.

آوردن سگ یا گربه به روی تخت خوابتان باعث کوتاه شدن خواب شما می شود. آنها هم چنین عوامل آلرژی زایی مانند کک را به رخت خواب شما می آورند و آنجا را کثیف می کنند.

نکته: از مربی آموزشی حیوانات خود بخواهید تا به حیوانات خانگی تان یاد دهند در جایگاه خواب خودشان بخوابند.

۱۸- ذهن خود را آزاد سازید

هر گونه افکار کاری، بحث های پیش آمده پیچیده را دو سه ساعت قبل از خواب کنار بگذارید. ساعت ها طول می کشد تا افکار و نویزهای در طول روز را از خود دور کنید و  اگر هنوز آنها در ذهن تان هستند، ساعتی قبل از اینکه بخوابید یک چیز آرامش بخش بخوانید به یک موسیقی آرامش بخش و ریلکس کننده گوش دهید یا یک دوش آب گرم بگیرید.

نکته: حتی ده دقیقه تمدد اعصاب تفاوت ایجادمی کند.

۱۹- از داروهای خواب آور با احتیاط استفاده کنید

بعضی از داروهای خواب آور باعث ایجاد عادت می شوند و تاثیرات جانبی بدی دارند. ترجیحا از قرص ها باید در دوره کوتاه استفاده کرد و بعد از اینکه خواب شما را بهتر کردند آنها را مصرف نکنید.

نکته: از پزشک خود سوال کنید چه چیزی خوب است.

۲۰- زمانی که پزشک تان را دیدید بگذارید بداند.

به پزشک تان بگویید چند وقت است بی خواب شده اید، یک ماه یا بیشتر. او وضعیت سلامت شما مانند رفلکس اسید، آرتروز، آسم یا افسردگی را بررسی می کند- یا بررسی می کند ببیند داروهایی که شما مصرف می کنید می توانند بخشی از مشکل باشند یا نه.

منبع

www.webmd.com

مینا زاهدی نژاد هستم. لیسانس مترجمی زبان انگلیسی
خوشحال میشم مطالبی که من ترجمه میکنم براتون سودمند باشه.

بیماری فشار خون

فشار خون بالا یک بیماری مزمن است که در آن فشار خون بالا رفته و به دنبال این افزایش فشار، قلب باید برای حفظ گردش خون در رگها، شدیدتر از حالت طبیعی کار کند.

فشار خون شامل ۲ مقیاس اصلی است

الف : سیستولی – انقباض ماهیچه قلب

ب : دیاستولی – شل شدن ماهیچه قلب

در حالت استراحت فشار خون طبیعی (سیستولی) بین ۱۰۰ تا ۱۴۰ میلی متر جیوه و فشار خون طبیعی (دیاستولی) بین ۶۰ تا ۹۰ میلی متر جیوه است.

اگر فردی فشار خون ۱۴۰/۹۰ را به طور طولانی مدت داشته باشد از پر فشاری خون (فشار خون بالا ) رنج میبرد.

نزدیک به ۵۰ درصد از مبتلایان به فشار خون بالا از بیماری خود مطلع نیستند.

پر فشاری خون به دو گروه تقسیم میشود.

۱ – پر فشاری اولیه

۲ – پرفشاری ثانویه

پر فشاری اولیه

حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد از موارد پر فشاری از نوع اولیه است و هیچ دلیل پزشکی مشخصی برای آن مطرح نیست و الباقی درحدود ۵ الی ۱۰ درصد از نوع پرفشاری ثانویه است.

در برخی موارد بالارفتن فشار خون باعث خونریزی مغزی میشود. پرفشاری خون عامل خطر عمده در سکته مغزی، سکته قلبی، نارسایی قلب و بیماریهای مزمن کلیه است.

تغییر در رژیم غذایی و روش زندگی میتواند در کنترل فشار خون موثر باشد و خطر عوارض ناشی از آن را بر سلامتی کاهش دهد.

درمان دارویی غالبا برای افرادی که تغییر روش زندگی در وضعیت آنها بی تاثیر بوده و یا کافی به نظر نمیرسد ضروری است. از ۱۸ سالگی به بالا پر فشاری خون با اندازه گیری فشار سیستولی یا دیاستولی که به طور طولانی بالاتر از حد مجاز باشد (۱۴۰/۹۰) تشخیص داده میشود.

در افراد مسن که بسیار هم شایع است فشار خون سیستولی بالاست ولی دیاستولی طبیعی است. که به آن فشار خون سیستولی ایزوله میگویند که معمولا ۱۸۰ روی ۱۰۰ میلی متر جیوه میباشد.

نوزادان و اطفال

فشار خون بالا در نوزادان نادر است و شامل ۲ تا ۳ درصد از نوزادان میشود.

کودکان و نوجوانان

در کودکان و نوجوانان گاها شایع است و در حدود ۲ تا ۹ درصد را شامل میشود که بسته به سن و جنس متغییر میباشد.
در این موارد توصیه میشود فشار خون کودکان بالای ۳ سال به طور منظم در هر معاینه پزشکی یا چکاپ اندازه گیری شود. در دوران کودکی فشار خون با افزایش سن بالا میرود.

علایم و نشانه ها

پرفشاری خون به ندرت از خود علائمی نشان میدهد و تشخیص آن معمولا از طریق آزمایش و یا حتی در حین درمان یک بیماری دیگر در فرد صورت می گیرد.

برخی از افراد مبتلا به فشار خون بالا علایمی نظیر سردرد به ویژه در پشت سر و در هنگام صبح و همچنین احساس سبکی سر و تهوع و وزوز کردن گوش (به صورت هم همه یا سوت کشیدن)، تاری دید یا غش کردن از خود نشان میدهند.

در معاینه چشم از طریق دستگاهی به اسم انتالموسکوپ وجود پرفشاری خون تا حدود زیادی قابل تشخیص خواهد بود.

پرفشاری خون ثانویه

همان پرفشاری خون ناشی از دلیل مشخص نظیر بیماری های کلیوی یا بیماریهای غدد درون ریز میباشد.

بحران های پرفشاری خون

افزایش شدید فشار خون (۱۸۰/)۱۰۰ را بحران پرفشاری خون مینامند. که بالاتر از این سطح بیانگر خطر بالای عوارض ناشی از آن است. افرادی که فشار خون آنها در این محدوده باشد بیشتر از افراد عادی دچار سردرد و سرگیجه میشوند و از دیگر علایم بحران پرفشاری خون میتوان به زوال بینایی، تنگی نفس در اثر نارسایی قلبی و یا یک حالت بیقراری در اثر نارسایی کلیوی اشاره کرد.

فوریت پرفشاری خون زمانی رخ میدهد که در اثر افزایش شدید فشار خون آسیب مستقیم متوجه یک یا چند عضو حیاتی بدن شود. که توصیه میشود در فوریت های پرفشاری خون با استفاده از داروهای خوراکی در طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت فشار خون به طور تدریجی پایین آورده شود.

کشورهایی از جمله چین، هند، ایالات متحده، روسیه و اندونزی دارای بیشترین میزان ابتلا به پرفشاری خون هستند. بر اساس آمارها بیش از سه و نیم میلیارد نفر از جمعیت جهان در آستانه بیماری پرفشاری خون قرار دارند و حدود ۷۸۰ میلیون انسان در سراسر دنیا به این بیماری مبتلا هستند.

کارشناسان افزایش فشار سیستولیک را یکی از عوامل جدی مرگ و میر در عصر حاضر میدانند که میتوان با تنظیم رژیم غذایی، انجام ورزش منظم و خودداری از مصرف نمک به میزان زیاد، تنفس عمیق و تناسب اندام و نیز مصرف دارو تحت نظارت پزشک تا حد بالایی این بیماری را کنترل کرد.

فشار خون و بارداری

پر فشاری خون تقریبا در ۸ تا ۱۰ درصد از بارداری ها رخ میدهد. اکثر زنان مبتلا به پرفشاری خون ناشی از بارداری، از قبل مبتلا به پرفشاری اولیه میباشند. پرفشاری خون در دوران بارداری میتواند مشکلات جدی را باعث شود. که اولین نشانه از پرفشاری خون در بارداری دفع پروتئین از طریق ادرار است. علت ۱۶ درصد از کل مرگ و میرهای ناشی از بارداری به علت فشار خون بالا در این دوران است. همچنین خطر مرگ نوزاد را نیز دوبرابر میکند.

شایعترین علایم قبل از آزمایش ادرار

سردرد، تاری دید (اغلب به صورت جرقه)، استفراغ، درد و التهاب در بالای معده که در صورت بی توجهی به آن فرد به تدریج دچار از دست دادن بینایی و التهاب مغز و حملات تشنجی، نارسایی کلیه و ادم ریه میشود.

عوارض فشاری خون بالا

پر فشاری خون مهمترین عامل قابل پیشگیری از مرگ زودرس در سراسر جهان است. پر فشاری خون باعث افزایش خطر بیماری ایسکیک قلب، سکته مغزی و دیگر بیماریهای قلبی میگردد.

پرفشاری خون اولیه

همانطور که گفته شد شایعترین نوع پرفشاری خون است که ۹۰ تا ۹۵ درصد از کل مواردپر فشاری خون را شامل میشود. تقریبا در تمامی جوامع فشار خون با افزایش سن بالا میرود و باید به آن توجه بیشتری داشت. پر فشاری خون ناشی از یک فعل و انفعال پیچیده بین ژن ها و عوامل طبیعی است . عوامل متعدد محیطی بر فشار خون تاثیر میگذارند.

عواملی در روش زندگی که باعث کاهش فشار خون میشوند عبارتند از

کاهش مصرف نمک در رژیم غذایی، افزایش مصرف میوه و فراورده های کم چرب، ورزش و کاهش وزن، عدم مصرف الکل.
مطالعات اخیر نیز وجود شرایطی در اولین سالهای زندگی مانند وزن کم در زمان تولد، سیگار کشیدن مادر در دوران بارداری و عدم تغذیه با شیر مادر را در ابتلا به پرفشاری خون اولیه در افراد بالغ موثر میدانند.

پر فشاری خون ثانویه

از یک دلیل قابل تشخیص ناشی میشوند. بیماری های کلیوی شایعترین دلایل فرعی پرفشاری خون هستند. همچنین میتواند ناشی از بیماریهای غدد درون ریز مثل سندروم کوشینگ،پرکاری تیروئید، آکرومگالی، پرکاری پاراتیروئید و نئوکروموستیدها باشد.
دلایل دیگر پر فشاری خون ثانویه عبارتند از چاقی، وقفه تنفسی در خواب، بارداری، مصرف بیش از حد شیرین بیان و داروهای گیاهی غیر مجاز

فشار نبض چیست ؟

فشار نبض یعنی اختلاف بین فشار سیستولی و دیاستولی
در افراد مسنی که مبتلا به پر فشاری خون هستند فشار نبض مکررا بالا میرود. این وضعیت میتواند به صورت بالا بودن غیر طبیعی فشار سیستولی و نرمال یا پایین بودن فشار دیاستولی باشد. این حالت را پر فشاری خون سیستولی ایزوله مینامند.

تشخیص پر فشاری خون

تشخیص پرفشاری خون نیازمند سه بار اندازه گیری فشار خون در بازه های یک ماهه میباشد. ارزیابی اولیه بیماران مبتلا به پرفشاری خون شامل بررسی شرح حال کامل بیمار و آزمایش بالینی است. وقتی تشخیص توسط پژشکان قطعی شد آنها سعی میکنند تا دلایل آن را پیدا کنند.
پر فشاری خون ثانویه در کودکانی که در سنین پیش از بلوغ به سر میبرند شایعتر است و در اکثر موارد از بیماری کلیوی ناشی میشود.

پیش گیری از پرفشاری خون

• تغییر روش زندگی برای کاهش فشار خون پیش از شروع درمان دارویی توصیه میشود.
• اجتناب از هرگونه مصرف تنباکو (سیگار، قلیان و مواد مخدر)
• حفظ وزن طبیعی و نرمال بدن
• کاهش مصرف نمک در رژیم غذایی
• انجام منظم ورزشهای هوازی نظیر تند راه رفتن تا ۳۰ دقیقه در روز
• محدود کردن یا قطع مصرف الکل
• مصرف زیاد میوه و سبزیجات
• مصرف محدود چای و شکلات تا حد امکان و استفاده از دو نوشهایی مانند گل گاوزبان، چای سبز، و عناب.
• برخی مواد غذایی مانند فلفل سبب کاهش فشار خون میشوند

تغییر روش زندگی

افرادی که از فشار خون بالا رنج میبرند باید از خوردن غذاهایی مانند سوسیس و کالباس، کنسرو گوشت، ماهی دودی، سس ها و کنسرو لوبیا که سرشار از سدیم است پرهیز کنند.
در طبخ به جای روغن جامد نباتی و کره، بهتر است از زیتون و سویا و کانولا استفاده شود.
مواد دارای کافئین مانند قهوه ، نوشابه های انرژی زا و شکلات باید در حد اعتدال مصرف شوند.
درمان دارویی باید تحت نظر پزشک انجام شود.

 

روشنک طهماسبی فارغ التحصیل رشته پرستاری و محقق در حوزه درمان میباشد.

۱۲ سال سابقه کار در بیمارستان های آتیه، امام حسین، عرفان و فیروزگر را دارد. همچنین ۵ سال از این مدت را در بخش ICU و اورژانس فعالیت کرده است.


کد خبر:
۴۹۰۹۵۶
| تاریخ مخابره:
۱۳۹۷/۸/۱۴
۱۲:۰۸

کمپنا – سایت بلیت فروشی دیدار پرسپولیس – کاشیما از دسترس خارج شد!



به گزارش کمپنا، تنها چند دقیقه پس از آغاز بلیت فروشی دیدار برگشت فینال لیگ قهرمانان آسیا، این سایت از دسترس خارج شده است.


 


بلیت فروشی دیدار برگشت طبق برنامه از ساعت ۱۲ آغاز شد اما مثل بازی با السد خیلی زود به مشکل خورد.


 


باید دید مشکل این سایت زود برطرف خواهد شد یا خیر. هواداران فوتبال با وجود مشکلات اقتصادی فراوان در ماه‌های اخیر اصلا علاقه‌ای به گران تر شدن بیش از حد بلیت این دیدار ندارند.


 


قیمت بلیت های این بازی توسط باشگاه پرسپولیس از ۳۰ تا ۸۰ هزار تومان اعلام شده است.


 



بواسیر یا هموروئید

وقتی عروق و بافت اطراف مقعد گشاد میشوند و منجر به بیرون زدگی بافت داخل و اطراف مقعد میگردند به اصطلاح پزشکی به آن هموروئید میگویند که در زبان عامه به بیماری بواسیر معروف است. گاهی اوقات این بیماری بسته به شدت یا حالت آن با خونریزی از مقعد همراه است.

علایم سرطانها و بیماریهای التهابی روده نیز میتوانند شبیه نشانه های هموروئید باشند که برای تشخیص قطعی نوع بیماری باید آزمایش کلونوسکپی انجام شود.

هموروئیدها به دو دسته داخلی و خارجی تقسیم میشوند که در نوع داخلی آن بافت و عروق از مقعد بیرون میزنند و در نوع خارجی بافت و عروق بیرون از مقعد ( اطراف مقعد) ملتهب شده و دردناک هستند و گاهی نیز دچار خونریزی میشوند

علائم بواسیر و درجات بیماری در هموروئید نوع داخلی

۱ – خونریزی ندارند و بیرون نمیزنند

۲ – با اجابت مزاج بیرون میزنند و خود به خود به داخل مقعد برمیگردند

۳ – بیرون میزنند و باید با کمک دست به داخل بدن برگردند.

۴ – به طور دائمی بیرون هستند.

نکته

 هموروئید داخلی بدون درد است و در نوع خارجی با درد و خونریزی همراه است.

درمان بواسیر

همه مبتلایان به هموروئید باید مدفوع نرم و حجیم داشته باشند چرا که مدفوع سفت موجب افزایش درد و خونریزی میشود.

مصرف کافی مایعات و رژیم غذایی پر فیبر و ملین به نرم شدن مدفوع کمک میکند. مصرف مکمل های فیبردار مثل انواع سبوس میتواند خونریزی، درد و خارش و بیرون زدگی را کاهش دهد.

داروهای موضعی بدون نسخه از جمله بی حس کننده ها و داروهای ملین و ضد عفونی کننده ها اغلب مورد استفاده قرار میگیرند. نشستن در لگن (وان) آب گرم نیز برای کاهش التهاب و درد توصیه شده است.

در بیرون زدگیهای خارجی که معمولا با درد و خونریزی همراه هستند، علائم بیماری طی ۲ تا ۳ روز بهبود میابد. مصرف ملین ها و مسکن ها نیز مفید میباشند.

در درمان موضعی،استفاده از کرم نیفدیپین و لیدوکائین بصورت همزمان به تسکین درد کمک میکند. استفاده از لیدوکائین به تنهایی بی فایده است.

درمان بواسیر به کمک جراحی

اغلب بیماران مبتلا به درجه ۱ و ۲ این بیماری و بسیاری از بیماران مبتلا به درجه۳، در مطب  پزشک قابل درمان هستند. الباقی بیماران در بیمارستان و تحت بیهوشی مداوا خواهند شد.

رایج ترین درمان های همروئید، برداشتن زائده طی عمل جراحی است.

درمانهای رایج در مطب برای هموروئید های داخلی اغلب به صورت بستن نوار لاستیکی دور قسمت بیرون زده است که این کار باعث میشود تا خون رسانی به این ناحیه مختل گردد و پس از گذشت ۵ تا ۷ روز موجب تخریب، ریزش و از بین رفتن بافت بیرون زده می گردد. این نوارها در نواحی بدون عصب کار گذاشته میشوند و معمولا بدون درد هستند.

بیمارانی که تحت درمان با داروهای وارفارین و آسپرین هستند باید ۵ تا ۷ روز قبل از نصب نوار لاستیکی مصرف دارو را قطع کنند.

مراقبت های پس از عمل

برداشتن هموروئید طی عمل جراحی موجب درد بعد از عمل میشود که معمولا از داروهای ضد التهابی و مسکن های تجویز شده توسط پزشک برای تسکین درد استفاده می گردد. مصرف مسکن های مخدر موجب یبوست میشوند و به دنبال آن افزایش خونریزی را به همراه دارند.

ملین ها و داروهای افزاینده حجم مدفوع پس از همه این اقدامات توصیه میشوند. همانطور که گفته شد نشستن در آب گرم نیز میتواند موثر و مفید باشد.

همچنین بخوانید

 

روشنک طهماسبی فارغ التحصیل رشته پرستاری و محقق در حوزه درمان میباشد.

۱۲ سال سابقه کار در بیمارستان های آتیه، امام حسین، عرفان و فیروزگر را دارد. همچنین ۵ سال از این مدت را در بخش ICU و اورژانس فعالیت کرده است.

دوره یادگیری عمیق Andrew Ng

در این پست می‌خواهیم دوره یادگیری عمیق Deep Learning Specialization با تدریس پروفسور Andrew Ng را معرفی کنیم. این دوره شامل ۵ زیر-دوره است که با گذراندن هرکدام قدم به قدم به یک متخصص در زمینه یادگیری عمیق تبدیل خواهید شد. شما می‌توانید این دوره را به صورت کامل، از طریق لینک‌هایی که در انتهای همین پست وجود دارد، دانلود کنید. با کمپنا همراه باشید.

 

اگر می‌خواهید به بالاترین سطح در هوش مصنوعی برسید، این دوره  دقیقا برای شما ساخته شده است. تسلط به یادگیری عمیق موقعیت‌های جدید فراوانی پیش روی شما قرار خواهد داد. یادگیری عمیق ابرقدرت جدیدی است که شما را قادر می‌سازد که یک سیستم هوش مصنوعی بسازید که ساختن آن شاید چند سال قبل امکان‌پذیر نبود.

در طول این پنج دوره، شما با مقدمات یادگیری عمیق آشنا خواهید شد، با چگونگی ساختن شبکه‌های عصبی آشنا می‌شوید و با نحوه پیش بردن موفقیت‌آمیزِ پروژه‌های یادگیری ماشین آشنا می‌شوید. شما با شبکه‌های کانولوشنی، شبکه‌های عصبی بازگشتی، LSTM، Adam، Dropout،  BatchNorm ،  Xavier/He initialization و غیره آشنا خواهید شد.

هوش مصنوعی در حال تغییر صنایع مختلفی است. پس از گذراندن این دوره، راه‌های خلاقانه‌ای برای استفاده از یادگیری عمیق در کار‌های خود خواهید یافت.

 

 

برای دریافت هرکدام از زیر-دوره‌ها روی عنوان آن کلیک کنید:

دوره اول: شبکه‌های عصبی و یادگیری عمیق

دوره دوم: بهبود شبکه‌های عصبی عمیق

دوره سوم: ساختاربندی پروژه‌های یادگیری عمیق

دوره چهارم: شبکه‌های عصبی کانولوشنی

دوره پنجم: مدل‌های ترتیبی (Sequence Models)



انتخاب و مراقبت از لنز های تماسی

طبقه بندی لنزهای تماسی

انواع لنزهای تماسی

۱- لنز تماسی سخت

ویژگی ها

  • لنز منفذ دار (نفوذپذیر)  بدون اکسیژن
  • ساخته شده از لایه اکریلیک

مزایا

  • سفت و سخت: براحتی کج (از شکل طبیعی خارج نمیشود)، شکسته و ساییده نمی شود.
  • نسبتا با دوام و با کیفیت هستند
  • به احتمال کمتری میکروب تولید می کنند

معایب

  • زمان استفاده کمتر، ۸ ساعت در روز
  • براحتی جابجا و بیرون آورده می شود، باعث ناراحتی و اذیت و تاری دید می شود.

۲- لنز سخت نفوذ پذیر به گاز (اکسیژن)

ویژگی ها

  • نفوذ پذیر اکسیژن
  • ساخته شده از پلاستیک نفوذپذیر اکسیژن

مزایا

  • زمان استفاده ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز می باشد (طولانی تر از لنزهای تماسی سخت)
  • روی قرنیه چشم ثابت باقی می ماند، با احتمال کمتری  بیرون می آید و باعث ناراحتی می شود.

معایب

  • نسبتا شکننده می باشد
  • با احتمال بیشتری گرد و خاک جمع می کند و ساییده می شود.
  • نسبت به لنزهای تماسی سخت نیاز به مراقبت بیشتری دارد

۳- لنزهای تماسی نرم

ویژگی ها

  • نفوذ پذیر اکسیژن
  • ساخته شده از پلاستیک های جاذب آب
  • هر چه میزان آب کمتر باشد، اکسیژن بیشتری نفوذ می کند

مزایا

  • براحتی و به آسانی با چشم منطبق می شود
  • مدت زمان استفاده طولانی تر، ۱۲ تا ۱۶ ساعت در روز
  •  با احتمال کمتر برای بیرون آمدن و ایجاد ناراحتی

معایب

  • براحتی نمیتوان ترک ها را بررسی کرد
  • مستعد پاره شدن با ناخن هستند
  • روند نگهداری از آن بسیار پیچیده تر می باشد و احتمال بیشتری برای تولید میکروب دارد

 

انواع لنزهای تماسی بر اساس زمان استفاده

شما باید در انتخاب لنز های تماسی دقت بسیار زیادی را انجام دهید.

بر اساس مدت زمان استفاده از لنز، باید لنر مناسبی را انتخاب کنید، بطور مثال نمیتوانید از لنز های روزانه برای طولانی مدت استفاده کنید، چرا که این کار به چشم شما آسیب میرساند.

لنز های تماسی روزانه

مدت زمان استفاده :

۱۲ تا ۱۶ ساعت در روز

خصوصیات : 

  • در زمان خواب استفاده نشود
  • اینها می توانند لنزهای تماسی سخت، لنزهای سخت نفوذپذیر به گاز یا لنزهای نرم باشند

لنزهای تماسی با استفاده طولانی مدت

زمان استفاده:

در بازه زمانی یک روز تا زمان استفاده مداوم برای ۷ روز، که این مدت به افراد بستگی دارد

خصوصیات : 

  • نفوذپذیری بیشتر اکسیژن، بعضی افراد می توانند آنها را در زمان خواب استفاده کنند
  • یا لنزهای سخت نفوذپذیر گاز یا لنزهای نرم

لنز تماسی یک بار مصرف 

عبارتند از یک روزه، دو هفته ای و یک ماهه

زمان استفاده:

در محدوده زمانی یک روزه تا زمان استفاده ۷ روزه که به افراد بستگی دارد

خصوصیات : 

  • نفوذپذیری بالاتر اکسیژن، بعضی افراد آنها را در زمان خواب نیز استفاده می کنند.
  • هر جفت لنز بعد از استفاده یک روزه یا یک ماهه کنار گذاشته تا جایگزین شوند: لنزهایی که روزانه در آورده و تمیز می شوند می توانند تا یک ماه استفاده شوند، در حالیکه آنهایی که بطور مداوم تا ۷ روز استفاده می شوند باید هفتگی عوض شوند.
  • باید لنزهای تماسی نرم باشند.

 

کمپنا لنزهای تماسی را انتخاب کنیم

انتخاب عینک طبی عادی می تواند بر اساس سلایق فردی تعیین شوند. برای لنزهای تماسی، باید چشم هایتان توسط یک اپتومتریست معتبر چک شود و سپس بر طبق نیازهایتان انتخاب کنید. تعدادی توصیه های عمومی در زیر لیست می شوند:

۱-   لنزهای سخت نفوذپذیر اکسیژن نیستند، بنابراین عموما برای استفاده توصیه نمی شوند. این که آیا لنزهای سخت، نفوذپذیر گاز یا لنزهای نرم انتخاب می شوند به سه اصل مهم بستگی دارند: سالم بودن، راحت بودن و دید واضح.

۲-   اگر برایتان ممکن است، لنزهای تماسی روزانه انتخاب کنید. اگر لنزهای تماسی با مدت استفاده طولانی انتخاب می کنید، باید هر روز قبل از خواب آنها را در بیاورید. استفاده از لنز تماسی برای طولانی مدت بدون در آوردن از چشم، تاثیرات منفی و مضر بر روی چشم های شما خواهد داشت.

۳-   افرادی که در ساعت های نا منظم کار می کنند یا باید از لنز برای ۲۴ ساعت مداوم استفاده کنند می توانند از لنزهای تماسی طولانی مدت استفاده کنند. اگرچه آنها باید اول با یک اپتومتریست مشورت کنند و اگر ممکن است حتما قبل از خواب لنزها را در بیاورید.

۴-   برای استفاده کنندگان لنزهای نرم بهتر است تا لنزهای تماسی یک بار مصرف انتخاب کنند، اگرچه هزینه اش ممکن است کمی بالاتر باشد.

۵-   افراد ورزشکار باید از لنزهای تماسی نرم استفاده کنند. از آنجایی که چشم ها در حین فعالیت ورزشی دارای حرکات سریع می باشند، لنزهای سخت یا نفوذپذیر گاز ممکن است براحتی جابجا شود و بیرون بیاید. بعلاوه، اگر در حین ورزش جراحت و مصدومیتی رخ دهد، آسیب ایجاد شده به چشم توسط لنزهای نرم نسبتا کمتر است.

کمپنا از لنزهای تماسی مان مراقبت و نگهداری کنیم

لنزهای تماسی باید هر روز تمیز شده، شستشو داده و ضد عفونی شود و هیچ کدام از این سه مرحله نباید حذف شود.

۱- تمیز کردن 

 تمیز کننده های مختلفی باید برای انواع مختلف لنز استفاده شوند. برای لنزهای نرم، لنز را در کف دستتان قرار دهید، تمیزکننده را تکان دهید و یک یا دو قطره روی لنز بریزید. به آرامی آن را با انگشت میانی تان بمالید تا کثیفی و گرد و خاک را از رویش پاک کند. بعد از تمیز کردن یک طرف لنز، آن را برگردانید و طرف دیگر را تمیز کنید. تمیز کردن یک لنز ۱-۲ دقیقه طول می کشد. برای لنزهای سخت نیز از تمیز کننده استفاده کنید، لنز را نگه دارید و آن را با انگشت اشاره و انگشت شصت بمالید طوریکه هر دو طرف لنز بتواند هم زمان تمیز شود.

۲- شستشو دادن

 هدف شستشوی لنزها اینست که کاملا تمیز و شسته شوند، که برای چشم مخرب و مضر  نباشند. شما می توانید از آب شیر برای شستشوی لنزهای تماسی سخت یا لنزهای سخت نفوذپذیر گاز استفاده کنید. لنزهای نرم باید با سرم نمکی استریل شستشو داده شود نه با آب نمک خانگی یا آب لوله کشی. برای شستشو لنز را روی کف دست تان بگذارید، مقداری آب شیر یا سرم نمکی استریل بر روی لنزها اضافه کنید و آن را با انگشت میانی تان بمالید تا مواد تمیز کننده شسته شود.

۳- ضد عفونی کردن

 بعد از تمیز کردن، لنزها باید در ظرف محلول ضدعفونی قرار داده شوند. ضد عفونی لنزهای سخت یا لنزهای نفوذپذیر نسبتا آسان می باشد زیرا فقط شما باید آنها را در ظرف محلول قرار دهید. ضد عفونی لنزهای نرم پیچیده تر می باشد و به سه روش انجام میشوند :

۴- ضد عفونی با گرما

لنزهای تمیز و شستشو داده شده را در ظرف لنز قرار دهید، مقداری سرم نمکی استریل در ظرف اضافه کنید قبل از اینکه به دمای ۸۰ درجه برسد آن را برای ۱۵ دقیقه گرم کنید. سپس فرایند ضدعفونی کامل می شود. لنزها می تواند بعد از سرد شدن استفاده شوند. مزایای این روش اینست که بسیار موثر میباشد و هیچ حساسیت چشمی یا ناراحتی ایجاد نخواهد شد زیرا فقط سرم نمکی استریل در این فرایند استفاده می شود. عیب این روش این است که گرما ممکن است باعث آسیب به لنزها شود و عمر آنها را کوتاه کند. معمولا لنزها باید درطول یک سال عوض شوند.

۵- ضدعفونی پراکسید هیدروژن

لنزهای تمیز شده و شستشو داده شده را در محلول پراکسید هیدروژن برای ضدعفونی قرار دهید. پراکسید هیدروژن برای چشم مضر می باشد، لنزهای ضد عفونی شده با محلول پراکسید هیدروژن باید قبل از استفاده در فرایند خنثی سازی قرا گیرند. روشهای مختلفی برای خنثی سازی وجود دارد مانند  بیرون آوردن لنزها از محلول پراکسید هیدروژن و قرار دادن آنها در یک محلول خنثی کننده. یا شما می توانید یک قرص خنثی کننده یا حلقه فلزی خنثی کننده در محلول پراکسید هیدروژن قرار دهید. کل فرایند ضد عفونی و خنثی سازی می تواند ده دقیقه تا چندین ساعت طول بکشد. مزیت این روش اینست که از حساسیت چشم جلوگیری می کند به شرطی که پراکسید هیدروژن کاملا خنثی شود. عیب این روش در پیچیدگی این فرایند است که شامل ضدعفونی و خنثی سازی می شود و هیچ کدام از آنها نباید حذف شود. ضمن اینکه لنزها نباید هیچ وقت قبل از کامل شدن فرایند خنثی سازی  استفاده شوند.

ضد عفونی شیمیایی : لنزهای تمیز شده و شستشو داده شده را در محلول ضد عفونی قرار دهید جاییکه محتویات شیمیایی اش می تواند لنزها را ضد عفونی کند. مزایای این روند سادگی اش می باشد و اگر لازم باشد لنزها می توانند بعد از بیرون آوردن از محلول فورا استفاده شوند. عیب این روش اینست که اجزای شیمیایی میتوانند در لنزها پخش شوند. در حین استفاده از لنزها، مواد شیمیایی ممکن است باعث ناراحتی افرادی شود که به آنها حساسیت دارند.

زدودن پروتئین

جدای از تمیز کردن، شستشو و ضدعفونی روزانه، لنزهای تماسی نرم و لنزهای سخت نفوذپذیر گاز نیاز به زدودن پروتئین بصورت هفتگی دارند. اولا، قرص زدودن پروتئین را در سرم نمکی استریل حل کنید قبل از اینکه لنزهای تمیز و شستشو داده شده را در محلول زداینده پروتئین برای ۲۰ تا ۴۰ دقیقه قرار دهید. سپس لنزها قبل از ضد عفونی باید برای تمیز کردن و شستشو مجدد بیرون آورده شوند. هدف استفاده از زداینده پروتئین، از بین بردن ساختار پروتئین حاصل از اشک می باشد. این کار مخصوصا برای آنهایی مهم است که ضدعفونی گرمایی را انتخاب کرده اند، که فرایند زدودن پروتئین باید هفتگی انجام شود. دلیل این امر اینست که گرما می تواند پروتئین شفاف را قبل از این که روی لنزها قرار گیرد تغییر ماهیت دهد، و نوع دیگری از پروتیین را شکل دهد و منجر به آسیب دایمی برای لنزها شود.

كارشناس ارشد آموزش زبان انگليسی
مترجم – مدرس

یادگیری انتقالی

یادگیری انتقالی (Transfer Learning) به معنای استفاده از یک مدل از پیش آموزش دیده در یک کاربرد جدید است. این مبحث، امروزه در یادگیری عمیق بسیار مورد توجه است، زیرا امکان آموزش شبکه‌های عصبی عمیق را با داده‌های نسبتا کمی فراهم می‌کند. همان‌طور که می‌دانیم، آموزش با داده کم بسیار ارزشمند است، زیرا در اکثر مسائل دنیای واقعی، داده‌های میلیونی و برچسب‌دار برای آموزش مدل‌های پیچیده یادگیری عمیق وجود ندارد. در این پست می‌خواهیم مختصری در مورد مبحث یادگیری انتقالی صحبت کنیم. با کمپنا همراه باشید…

یادگیری انتقالی، استفاده از دانشِ یک مدلِ  از پیش آموزش‌دیده در یک مسئله متفاوت اما مرتبط است. به عنوان مثال، اگر یک کلاسیفایر ساده به گونه‌ای آموزش داده شود که بتواند تشخیص دهد در یک تصویر کوله‌پشتی وجود دارد یا خیر، آنگاه از دانشی که این کلاسیفایر در حین آموزش کسب کرده است، می‌توان برای یافتن اشیای دیگری مانند عینک نیز استفاده نمود.

هدف از  یادگیری انتقالی در واقع این است که از دانشی که در یک مسئله به دست آمده برای بهبود تعمیم‌پذیری در مسئله‌ای دیگر استفاده شود. وزن‌هایی که یک شبکه برای مسئله A یاد گرفته است، به مسئله جدید B منتقل می‌شود.

ایده اصلی این است که از دانشی که یک مدل در یک مسئله‌ای که داده‌های آموزشی بسیاری از آن موجود است، بدست آورده در مسئله دیگری که داده‌های کمی دارد استفاده شود. یعنی به جای شروع پروسه آموزش از صفر، از الگوهای بدست آمده در مسئله‌ای مشابه استفاده شود.

یادگیری انتقالی اغلب در بینایی کامپیوتر و پردازش زبان طبیعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش در واقع یک تکنیک یادگیری ماشین نیست بلکه یک روش طراحی در یادگیری ماشین است مانند active learning. این تکنیک حتی منحصر به یادگیری ماشین نیست، بلکه تکنیکی است که ترکیب آن با شبکه‌های عصبی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. زیرا شبکه‌های عصبی نیازمند داده‌های فراوان برای یادگیری هستند و یادگیری انتقالی امکان یادگیری این شبکه‌ها با داده‌های نسبتا کم‌تری را فراهم می‌کنند.

در مبحث بینایی کامپیوتر، شبکه‌های عصبی اغلب سعی بر پیدا کردن لبه‌ها در لایه‌های اولیه، شکل‌ها در لایه‌های میانی و برخی ویژگی‌های مربوط به task را در لایه‌های آخر دارند. در یادگیری انتقالی، برخی از لایه‌های میانی و اولیه مدل، حفظ شده و تنها نیاز است که لایه‌های آخر دوباره آموزش ببینند تا مدل برای کار جدید مناسب شود. این امر نیازِ مدل به داده‌های برچسب‌دار را کاهش می‌دهد.

مثالِ مدل تشخیص کوله‌پشتی که برای تشخیص عینک در تصاویر مورد استفاده قرار گرفت را در نظر بگیرید. در لایه‌های اولیه، مدل یاد گرفته است که کمپنا اشیا را در تصویر پیدا کند. بنابراین تنها نیاز است تا لایه‌های آخر مدل دوباره آموزش ببینند، به گونه‌ای که یاد بگیرد کمپنا عینک را از سایر اشیا تشخیص دهد.

یادگیری انتقالی

در یادگیری انتقالی هدف این است که تا حد امکان، اطلاعات از مدل آموزش دیده در کار قبلی به مدل جدید انتقال یابد. این اطلاعات از جهات مختلف به داده‌ها و خود مسئله بستگی دارد.

مزایایی در استفاده از یادگیری انتقالی وجود دارد که در این بخش می‌خواهیم در مورد آن‌ها صحبت کنیم. مزیت اصلی یادگیری انتقالی، کاهش زمان یادگیری است. این به این معنا است که شبکه عصبی در بسیاری از جهات بهتر عمل کرده و نیاز به داده‌های زیاد رفع می‌شود.

معمولا، برای آموزش دادن یک شبکه عصبی از صفر، به داده‌های آموزشی زیادی نیاز است اما معمولا داده‌های کافی برای آموزش مدل در دسترس نیست. اینجاست که مبحث یادگیری انتقالی مطرح می‌شود زیرا با استفاده از آن می‌توان یک مدل یادگیری ماشین با استفاده از داده‌های نسبتا کمتری ساخت. زیرا مدل از قبل آموزش دیده است. این امر خصوصا در پردازش زبان طبیعی (NLP) ارزشمند است زیرا اغلب نیاز به اطلاعات تخصصی برای ساختن یک پایگاه داده بزرگ است. زمان مورد نیاز برای آموزش یک شبکه عصبی از صفر، برای یک task پیچیده ممکن است چند روز و یا حتی چند هفته طول بکشد. از این جهت کاهش زمان آموزش ارزشمند است.

در بسیاری از موارد در یادگیری ماشین، پیدا کردن قانونی که برای همه کاربردها عمومیت داشته باشد، دشوار است. اما در اینجا چند دستورالعمل برای این کار ارائه می‌شود.

به طور معمول، زمانی از یادگیری انتقالی استفاده می‌شود که ۱) داده‌های آموزشیِ برچسب‌دارِ کافی برای آموزش شبکه از صفر وجود ندارد. ۲) شبکه‌ای از پیش آموزش دیده برای یک task مشابه وجود دارد که روی پایگاه داده‌ای وسیع آموزش دیده است. موقعیت دیگری که استفاده از یادگیری انتقالی مطلوب است این است که task1 و task2، ورودی‌های مشابهی دارند.

اگر مدل اصلی با استقاده از تنسورفلو آموزش دیده باشد، به سادگی می‌توان با آموزش دوباره چند لایه، از آن برای task دیگری بهره گرفت. به خاطر داشته باشید که یادگیری انتقالی زمانی سودمند است که ویژگی‌های استخراج شده برای task اول عمومیت داشته باشند، به این معنا که این ویژگی‌ها برای task مرتبط دیگر نیز مفید باشند. همچنین ابعاد ورودی نیز باید با ورودی‌هایی که شبکه قبلا با آن‌ها آموزش دیده یکسان باشد. اگر ابعاد ورودی متفاوت باشد، نیاز به یک مرحله پیش‌پردازش است تا ابعاد تصویر به ابعاد مورد نظر تغییر یابد.

در این بخش رویکردهای مختلف یادگیری انتقالی را مطرح خواهیم کرد. توجه داشته باشید که هرکدام از این رویکردها نام‌های متفاوتی دارند اما مفهوم کلی همه آن‌ها یکسان است.

۱٫   آموزش مجدد یک مدل

 فرض کنید بخواهیم مسئله A را حل کنیم اما داده کافی برای آموزش یک شبکه عصبی عمیق را نداشته باشیم. یک راه حل این است که به دنبال مسئله  B بگردیم که مشابه با مسئله A است و داده‌های کافی برای آن وجود دارد. به این ترتیب شما قادر خواهید بود که با استفاده از مدل مسئله A، یک شبکه عصبی عمیق برای حل مسئله B آموزش دهید. این‌که از مدل A به صورت کامل استفاده شود یا تنها تعدادی از لایه‌ها مورد استفاده قرار بگیرد، شدیدا به مسئله B وابسته است.

اگر ورودی‌های مدل A و مدل B یکسان باشند، آنگاه می‌توان از مدل A استفاده کرده و خروجی را برای ورودی‌های جدید بدست آورد. همچنین می‌توان تنها لایه‌های وابسته به task و لایه خروجی مدل را دوباره آموزش داده و مدل را مجددا استفاده نمود.

۲٫   استفاده از یک مدل از پیش آموزش دیده

رویکرد دوم استفاده از یک مدل از پیش آموزش دیده است. مدل‌های آموزش دیده بسیاری وجود دارند که با اندکی جستجو در اینترنت می‌توان از آن‌ها بهره گرفت. این‌که چند لایه از مدل استفاده شود و چقدر آموزش نیاز است به مسئله‌ای که در پی حل آن هستیم بستگی دارد و قانونی برای آن نمیتوان نوشت.

به‌عنوان مثال، کتابخانه Keras، تعداد ۹ مدل دارد که می‌توان از آن‌ها در یادگیری انتقالی، prediction، استخراج ویژگی و fine-tuning استفاده کرد. در اینجا می‌توانید به مدل‌ها و آموزش مختصری برای استفاده از هرکدام دسترسی داشته باشید.

همچنین موسسات تحقیقاتی فراوانی هستند که مدلی که آموزش داده‌اند را در اختیار عموم قرار می‌دهند. این نوع یادگیری انتقالی، در یادگیری عمیق بیشترین استفاده را دارد.

۳٫   استخراج ویژگی

رویکرد دیگر یادگیری عمیق، یافتن بهترین نوع نمایش برای یک مسئله است و این به معنی یافتن مهم‌ترین ویژگی‌ها است. این رویکرد به عنوان Representation Learning نیز شناخته می‌شود و اغلب منجر به نتایج بهتری نسبت به نمایشی است که به صورت دستی طراحی شده است، می‌شود (استخراج ویژگی به صورت غیراتوماتیک انجام شده است).

یادگیری انتقالی

اغلب اوقات در یادگیری ماشین، ویژگی‌ها به صورت دستی و غیر اتوماتیک توسط محققان و متخصصان استخراج می‌شوند. خوشبختانه یادگیری عمیق امکان استخراج ویژگی به صورت اتوماتیک را فراهم می‌کند. باید توجه شود که این به معنی این نیست که علم مهندسیِ ویژگی‌ها دیگر اهمیت ندارد زیرا هنوز نیاز است که تصمیم گرفته شود که کدام ویژگی‌ها را باید به شبکه داد. اما شبکه‌های عصبی این توانایی را دارند که یاد بگیرند کدام ویژگی‌هایی که به آن‌ها داده شده مهم هستند و کدام نیستند. یک الگوریتم Representation Learning می‌تواند در مدت کوتاهی، ترکیبی خوب از ویژگی‌ها را کشف کند، حتی برای taskهای پیچیده که برای انسان بسیار سخت است.

نمایش به‌دست آمده می‌تواند برای سایر مسئله‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد. به سادگی می‌توان از لایه اول برای حصول بهترین نمایش استفاده کرد اما از لایه آخر که بسیار وابسته به task است استفاده نمی‌شود.

این رویکرد بیشتر در بینایی ماشین مورد استفاده قرار می‌گیرد زیرا نیاز به پایگاه داده کوچکتر دارد و باعث کاهش حجم محاسبات و با الگوریتم‌های سنتی نیز سازگار است.

چندین مدل‌ یادگیری ماشین وجود دارند که شناخته شده‌اند. یکی از این مدل‌ها Inception-v3 است که برای مسابقه ImageNet Large Visual Recognition Challenge آموزش دیده است. در این مسابقه، شرکت کنندگان باید تصاویر را به ۱۰۰۰ کلاس مثل گوره‌خر، سگ یا ماشین ظرفشویی دسته‌بندی می‌کردند.

در اینجا آموزش خوبی از آموزش مجدد کلاسیفایرهای تصویر را می‌توانید ببینید.

مایکروسافت هم همچنین تعدادی مدل از پیش آموزش دیده ارائه کرده است که برای توسعه R و Python می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. این مدل‌ها از طریق MicrosoftML R package و Microsoftml Python package قابل دسترسی هستند.

دیگر مدل‌های شناخته شده عبارتند از ResNet و AlexNet. همچنین پیشنهاد می‌شود که سری به سایت pretrained.ml نیز بزنید. در این سایت می‌توانید به مدل‌های از پیش آموزش دیده یادگیری عمیق، همراه با کدها و دمو دسترسی داشته باشید.

بیماری نقرس چیست

یک بیماری مزمن، التهابی و مخرب است که دارای دو نوع مفصلی و خارج از مفصل است.

این بیماری به مراتب در آقایان شایع تر است. بدن خانم ها به دلیل ترشح هورمون استروژن در دوران قبل از یائسگی اسید اوریک بیشتری را از طریق ادرار دفع میکند و از ابتلا به این بیماری جلوگیری مینماید. وجود بیش از حد اسید اوریک در بدن عامل اصلی در ابتلا به این بیماری است.

این بیماری وابسته به نوع رژیم غذایی و سبک زندگی است. جوامعی که از مواد غذایی کم چربی، کم پروتئین و کم شیرین در رژیم غذایی استفاده میکنند کمتر دچار بیماری نقرس میشوند. یکی دیگر از عوامل ابتلا به نقرس سن فرد میباشد. هر چه سن بالاتر میرود احنمال ابتلا به این بیماری بیشتر می شود.

کسانی که میزان چربی خون بالا دارند و یا مبتلا به دیابت هستند استعداد بیشتری برای مبتلا شدن به نقرس دارند. مصرف داروهای ادرار آور و داروهای بیماریهای قلبی موجب افزایش اسید اوریک در خون میشوند که همین مسئله زمینه ساز ابتلا به بیماری نقرس است. زمانیکه مقدار اسید اوریک در خون از عدد ۸/۶ فراتر میرود و به حد اشباع میرسد الباقی آن تبدیل به کریستال شده و رسوب کریستالی در بدن اتفاق میافتد کریستالها در بافتهای نرمی مانند پوست و مفاصل رسوب میکنند.

غضروفها و مفاصلی مستعد رسوب هستند که :

۱ – تروباتیز باشند به این معنی که بیش از سایر مفاصل حرکت میکنند و مورد استفاده قرار میگیرند. مفاصلی مانند مچ پا به دلیل حرکت زیاد بیشتر در معرض خطر هستند.

۲ – هر مفصلی که سردتر باشد (مفاصل انتهایی بدن)

خوردن غذاهایی که دارای مقادیر زیادی پروتئین هستند موجب افزایش ناگهانی اسید اوریک در خون میشوند و در نتیجه اشباع اسید اوریک درخون فرایند تشکیل کریستال و رسوب آن در مفاصل اتفاق می افتد و نهایتا علایم ظاهر میشوند.

گاهی ممکن است بر اثر فعالیت شدید یا وارد آمدن ضربه به پا حمله نقرس به بدن اتفاق بیفتد. مثلا شخص کوهنوردی به پزشک مراجعه میکند و از درد مفصل پا شکایت دارد، در ابتدا فکر میکند که دچار شکستگی شده است. پس از گرفتن کرانی !! در زمانی که مفصل دردناک و سرد شده پزشک متوجه حمله نقرس میشود.

مفصلی که بیشتر از همه در این روند درگیر میشود انگشت شصت پا میباشد. دومین مفصلی که نقرس ممکن است به آن حمله کند مچ پاست.

نقرس یک بیماری منطقی و قانونمند است که دارای ترتیب مشخصی است. اگر مواد پر پروتئین بخورید نقرس به سراغتان میاید و اگر نخورید از این بیماری در امان هستید.

ترتیب درگیر شدن مفاصل به قرار زیر است :

  • انگشت شصت پا
  • مفصل مچ پا
  • Mid-foot
  • مفصل زانو
  • انگشتان و آرنج دست

بیماری نقرس بعضی از مفاصل را اصلا درگیر نمیکند مانند مفصل شانه و لگن به این دلیل که این مفاصل سرد نیستند.

بیمار معمولا در اوایل صبح دچار حمله میشود و پس از یک خواب راحت شبانه با حمله نقرس از خواب بر میخیزد. سرعت بروز بیماری پس از مصرف غذای نامناسب بین ۶ تا ۱۲ ساعت است که این یک نکته کلیدی در تشخیص بیماری است.

مهمترین علامت بروز بیماری این است که انگشت شصت پا یا مچ پا دچار یک وضعیت عفونی شده باشد.

علائم نقرس در صبح

۱ – قرمزی و التهاب در ناحیه ای که مورد حمله قرار گرفته

۲ – دردناک بودن در حدی که بیمار اجازه معاینه به پزشک را نمیدهد. حتی تحمل انداختن پتو روی پا را ندارد.

۳ – مفصل داغ است.

هرچه که تا به حال گفته شد مربوط به حمله نقرس به مفصل بوده است اما این بیماری گاهی به اندامی خارج از مفصل نیز حمله میکند.

نقرس خارج از مفصل

نقرس خارج از مفصل عمدتا شامل دو قسمت می باشد.

۱ – بافت نرم شامل پوست و غضروف گوش. جاهایی از پوست که در معرض ضربه میباشند مانند اطراف مفاصل آرنج، انگشتان دست، زانو، مچ پا و انگشتان پا.

وقتی در این نواحی رسوب اتفاق بیفتد تبدیل به توده ای می شود که به آن توفوس گفته میشود. توفوس معمولا به صورت چند توده در کنار هم و در سایزهای مختلف هستند. این توده ی رسوب (رسوب اوره) شروع به تخریب بافتهای زیرین ( غضروف و استخوان) میکند و آرام آرام شروع به پیشروی به سمت بافتهای دیگر مینماید. نکته ی مهم اینکه ممکن است فردی در طول عمر خود دچار حمله نقرس نشود ولی توده ی توفوس را در بافتهای بدن خود داشته باشد. در این صورت این شخص هم مبتلا به نقرس است حتی اگر مفاصل بدنش درگیر این بیماری نباشند.

توده ی توفوس میتواند در مجاری کلیه هم رسوب کند که باعث درد کلیه و کاهش میزان ادرار میشود. این مسئله باعث ایجاد سنگ کلیه و نارسایی کلیوی میگردد.

روند پیشرفت نقرس از اندامهای تحتانی به سمت اندامهای فوقانی است مثلا از انگشتان پا به سمت زانو و نهایتا انگشتان دست میرود.

نکتات مهم

معمولا مچ دست و شانه درگیر این بیماری نمیشوند. درگیری بیشتر در انگشتان است و چند انگشت را همزمان با هم درگیر میکند مانند بیماری آرتریت روماتوئید.

 

توده توفوس درد ندارد ولی در زمان معاینه سفت هستند و خون درونشان به شکل کریستال است. توده توفوس چسبندگی ندارد و متحرک است.

یکی از محل های کلاسیک برای تجمع توفوس مفصل آرنج است که کریستالها درونش رسوب میکنند. و به شکل یک توده مشهود میشوند که با لمس آن اینگونه به نظر میرسد که کیسه ای با تعدادی سنگ ریزه در درون آن را لمس کرده اید. تک تک سنگ ریزه ها با لمس آن ناحیه قابل تشخیص هستند ولی نه درد دارند و نه حساسیت.این سنگ ریزه ها متحرک هستند و کنار هم میلغزند که نشانه اصلی برای ابتلا به بیماری نقرس است.

یکی دیگر از محلهایی که پزشکان همیشه در تشخیص نقرس به دنبالش میگردند بخش فوقانی لاله گوش است. توفوس در این ناحیه به شکل توده سفید رنگ و کاملا سفت و غیر متحرک نمایان میشود که بدون درد و مانند دانه های تسبیح است.

درمان نقرس

دو درمان برای نقرس وجود دارد.

۱ – درمان حمله حاد

۲ – درمان مزمن

نکته مهم

اگر نقرس درست درمان نشود بیمار ۱۵ تا ۲۰ سال بعد کلیه اش را از دست میدهد و نیاز به دیالیز خواهد داشت.

سه روش برای درمان نقرس حاد وجود دارد

درمان نقرس حاد

الف : درمان متداول و استفاده از مسکن های غیر مخدری مانند مفنامیک اسید.، بروفن، دیکلوفناک که باید زیر نظر پزشک  تجویز شود.

در کسانی که محدودیت مصرف مسکن های غیر مخدری را دارند مانند بیماران کلیوی و یا افراد دیابتی و مبتلایان به پر فشاری خون نمیتوانیم از این مسکن ها استفاده کنیم.

ب –  در صورتی که بیمار امکان مصرف داروهای مسکن را نداشته باشد از دارویی با نام کلشی سین استفاده میشود که از تشکیل توده توفوس جلوگیری میکند این دارو حتما باید زیر نظر پزشک مصرف شود.

از عوارض کلشی سین : دل درد و اسهال است که خطرناک بوده و احتمال ایجاد زخمهای گوارشی را افزایش میدهد.

اگر بیمار بتواند عوارض این دارو را تحمل کند، کلشی سین دراوی خوب و موثری است اما معمولا بیماران چنان دل درد شدیدی میگیرند که درد مفصل را فراموش میکنند.

ج : در چنین مواردی به سراغ درمان بعدی می رویم یعنی تزریق کورتون داخل مفصل که بسیار سریع اثر میکند البته مفصل بیمار انقدر دردناک است که بیمار اجازه لمس ناحیه درگیر را به پزشک نمیدهد چه برسد به تزریق. در این حالت کورتون به شکل خوراکی تجویز می شود.

تذکر : اکیدا توصیه میشود که تمامی موارد دارو درمانی حتما باید زیر نظر پزشک انجام شود.

درمان نقرس مزمن

الف : متداول ترین دارو آلوپرینول است که روش درمان و مقدار داروی مورد نیاز، به نظر پزشک بستگی دارد. طول دوران درمان با این روش معمولا تا ۶ ماه طول میکشد.

ب – Probenecid   داروی مفید و گران که در بازار ایران موجود است و باعث دفع بیشتر اسید اوریک توسط کلیه ها میشود

رژیم غذایی در نقرس

۱ – از مصرف ماهی شور، جگر، ساردین، دل وقلوه، نان قندی، عدس، گوشت قرمز، مغز و کله پاچه، صدف، خوش گوشت، قارچها، نخود و هر ماده غذایی که پروتئین بالایی داشته باشد پرهیز شود.

۲ – مصرف زیاد مایعات و نوشیدنیهای ادرار آور

۳ – محدود کردن مصرف گوجه فرنگی، زرده تخم مرغ، توت فرنگی زیرا این مواد غذایی باعث اسیدی شدن خون میشوند.

۴ – مصرف غذاهایی با فیبر بالا و چربی کم مثل میوه ها، سبزیجات و تمام غلات و گردو.

۵ – از مصرف نوشیدنی های الکلی به باید پرهیز شود.

۶ – مکمل های غذایی مانند ویتامین  C,E  باعث کاهش التهاب شده و مفید است. مصرف روزانه گیلاس باعث کاهش سطح اسید اوریک میشود.

نکات موثر در درمان

۱ – استراحت دادن به مفاصل یا اندام های آسیب دیده با بالا قرار دادن آنها نسبت به سطح بدن

۲ – قرار دادن کیسه یخ روی مفاصل ملتهب

۳ – کاهش دادن وزن

۴ – دوری از استرس و گرسنه ماندن های طولانی

۵- ورزشهای سبک و متداوم

 

 

لیسانس پرستاری و محقق در حوزه درمان